نعمتهايى كه خداوند از جهت وحدت به بندگان افاضه مىكند مانند ولايت و آثار آن و جزا دادن به ولايت .
وَ يَسْتَبْشِرُونَ
: خوشحال مىشوند يا طلب خوشحالى مىكنند ، يا خود و يا غير خود را بشارت مىدهند .
بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ
: به كسانى كه به آنها ملحق نشدند بر حسب زمان مانند مؤمنين كه كشته نشدند يا نمردند ، يا بر حسب رتبه مانند مؤمنين كه به رتبه و درجهء آنها ملحق نشدهاند .
مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
: وجه اختلاف بين دو نظير ( خوف و حزن ) در اوّل بقره گذشت .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 171 ]
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ( 171 )
ترجمه :
( 3 / 171 )
و آنها را بشارت به نعمت و فضل خدا دهند ، و اينكه خداوند اجر اهل ايمان را هرگز ضايع نگذارد .
تفسير :
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ
: نعمت ، مانند رحمت ولايت است ، و هر چيزى است كه از ولايت صادر و يا به آن منتهى شده باشد .
وَ فَضْلٍ
: اين مطلب گذشت كه فضل عبارت است از رسالت و قبول احكام آن و پاداش دادن به آن ، و لذا نعمت به على ( ع ) تفسير شده است و فضل به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و نكره آوردن هر دو براى تفخيم و بزرگداشت است .
وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ
: كلمهء أجر با فتح همزه خوانده شده است تا عطف بر « نعمة » باشد ، و با كسر همزه خوانده شده تا عطف بر « يستبشرون » باشد ، يا براى اين كه حال باشد .