محمّد صلّى اللّه عليه و آله و به هر كسى كه خطاب در مورد او ممكن است مىباشد ، و با ياء خوانده شده ( و لا يحسبنّ ) اينكه نسبت فعل به رسول صلّى اللّه عليه و آله داده شود ، يا به هر كسى كه گمان و پندار از او ممكن است ، يا اينكه به اسم ظاهر بعد از آن ، يعنى لا يحسبنّ نسبت داده شود به
الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
:
يعنى كسانى كه در راه خدا كشته شدند گمان نكنند خودشان را .
أَمْواتاً
: مردگان ، كه مفعول اوّل حذف شده باشد ، و اين ردّ بر منافقين است كه مىگفتند : اگر پيش ما مىماندند نمىمردند ، و اگر اطاعت از ما مىكردند كشته نمىشدند .
بَلْ
: بلكه آنان
أَحْياءٌ
: زنده هستند ، به زندگانى تمامتر ، كاملتر و شريفتر و بالاتر از اين زندگانى پست .
عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
: به رزقى كه مناسب مقام آنها نزد پروردگارشان باشد ، روزى مىخورند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 170 ]
فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 170 )
ترجمه :
( 3 / 170 )
آنان به فضل و رحمتى كه خداوند نصيب آنها گردانيده است شادمانند ، بشارت و مژده دهند به آن مؤمنان كه هنوز به آنها نپيوستهاند و بعدا در پى آنها به سراى آخرت خواهند شتافت كه از مردن هيچ نترسند و از فوت متاع دنيا هيچ غم نخورند .
تفسير :
فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
: فضل خدا اطلاق مىشود بر نعمتهايش كه بر بندگان افاضه مىكند از جهت كثرت آنها ، مانند احكام رسالت و نعمتهايى كه خداوند به سبب قبول احكام رسالت و عمل به آنها به عنوان پاداش به بندگان مىدهد ، چنان كه رحمت اطلاق مىشود بر