ترجمه :
( 3 / 104 )
و بايد از شما مسلمانان برخى كه دانا و باتقوىترند خلق را به خير و صلاح دعوت كنند و مردم را به نيكوكارى امر كرده از بدكارى نهى كنند و اينان كه به حقيقت واسطهء هدايت خلق هستند در كمال پيروز بختى و رستگارى خواهند بود .
تفسير :
وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ
كنايه از امر به طلب ولايت و اجابت از ولىّ امر است ، زيرا مقصود اين است كه بودن گروهى از شما دعوتكنندهء به خير و صلاح امرى حتمى است ، پس آنها را طلب كنيد و دعوتشان را اجابت نمائيد ، و در قرائت اهل البيت « أئمّة » خوانده شده است .
و از امام باقر ( ع ) است كه دربارهء اين آيه فرمود : اين آيه در مورد آل محمّد و پيروان آنان است كه مردم را به خير و صلاح دعوت ، و امر به معروف و نهى از منكر مىكنند . « 1 »
وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
:
يعنى كسانى كه در فلاح و رستگارى كاملاند ، زيرا كمال رستگارى به اين است كه بعد از فناى فى اللّه باقى به اللّه بماند كه آن مقام دعوت به خير و امر به معروف و نهى از منكر است .
از امام صادق ( ع ) است : امر به معروف و نهى از منكر دو مخلوق از مخلوقات خداى تعالى هستند ، پس كسى كه آن دو را يارى رساند خداوند او را عزيز گرداند و هر كس آن دو را خوار كند خداوند او را خوار گرداند . « 2 » از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله است كه فرمود : مادام كه مردم امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و در تحقق يافتن خوبى و نيكىها همكارى مىكنند در
هامش
( 1 ) برهان : ج 1 ، ص 309 .
( 2 ) نور الثقلين : ج 1 ، ص 316 ، ح 321 .