بخشيدند ؛ كه عبارتند از ابىّ بن كعب ، و معاذ بن جبل و زيد بن ثابت ، و أبو زيد . و نيز سعد بن عباده خطيب و رئيس انصار از ماست .
پس گفتگو بين آن دو جريان پيدا كرد تا به همديگر غضب كردند و تفاخر نمودند و ندا در دادند و اوس به اوسى ملحق شد و خزرج به سوى خزرجى رفت در حالى كه با آنها اسلحه بود .
اين موضوع به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، پس الاغى را سوار شد و پيش آنان آمد پس خداوند آيات را نازل فرمود ، و پيامبر آيات را براى آنان خواند و در نتيجه صلح بين آنها برقرار شد . « 1 »
وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها
: خداوند تبارك و تعالى در اينجا نعمت ديگرى را ذكر فرموده است و آن دفع بلاى وقوع در آتش ، و نجات از آن است و منظور اينست كه نعمت اسلام موجب تبديل عداوت به الفت شده است .
كَذلِكَ
: و همچنين است تبيين آيات خدا كه در خانهء خدا ، و مقام و احكام خدا كه در باب حجّ بيت اللّه مقرّر شده است ، و نيز آياتى كه در مواعظ شما ذكر شده است .
يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ
: آيات ديگر تكليفى ، و وعظى و تكوينى را براى شما بيان مىكند
لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
: تا به مصالح و مضارّتان ، يا به ولايت ولىّ امرتان كه آن غايت هر هدايتى است راهنمائى شويد ، كه البته اين ، غايت هدايت و تلويح و اشارهء هر آيهاى است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 104 ]
وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 104 )
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 ، ص 336 .