ترجمه :
گيرم در آنچه مىدانيد ، شما را مجادله روا باشد ؛ چرا در آنچه عالم نيستيد باز جدل و گفتگو به ميان آريد و خدا همه چيز را مىداند و شما نمىدانيد .
تفسير :
ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ
منادى است يا بدل است يا خبر ، و آوردن دو حرف تنبيه ، به اين عبارت اشعار به اين امر است كه آنها آن قدر احمق و كند ذهن هستند كه بدون تأكيد در تنبيه و بدون ندا آگاهى حاصل نمىكنند . و « هؤلاء » وقتى بدل باشد يا خبر مانند تصريح به كند ذهنى و نافهمى آنان مىشود ، زيرا معنى آن اين است : شما اين احمقانى هستيد كه ادّعايى كرديد كه دليل بطلان آن با خودش است .
حاجَجْتُمْ فِيما لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ
از امر موسى و شريعت او ، و كار عيسى و شريعتش يعنى شما در اين مورد يك علم اجمالى داشتيد ، و عادتا بايد اين مطلب بر شما معلوم باشد ، پس احتجاج كرديد و در آن مغلوب شديد .
فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ
چرا در امر ابراهيم و شريعتش احتجاج مىكنيد كه بدان آگاهى نداريد ، يعنى شخص عاقل وقتى در چيزى كه معلوم است يا در شأن آن اين است كه معلوم باشد و در حين جدل مغلوب مىشود ، ديگر بايد از جدل كردن در چيزى كه علم به آن ندارد دورى كند و كسى كه در چنين جايى از جدل دورى نكند ، سفيه است و غير عاقل .
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ
خدا مىداند و پيامبرش را نيز مىآموزد
وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
و شما نمىدانيد ، پس احتجاج و جدل شما با پيامبر جدل جاهل با عالم است ، و كار آدم عاقل نيست .