عذاب بر آنها باز مىشد ، و اين عذاب بر نسيان را از امّت تو برداشتم .
و امّت پيشين هرگاه خطا مىكردند مؤاخذه مىشدند و به خطايشان عقاب مىشدند و اين را از امّت تو برداشتم به جهت احترام و كرامتى كه پيش من دارى .
پس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله عرض كرد : خدايا حال كه آن را به من عطا كردى فزونى بخش مرا . پس خداى تعالى فرمود : سؤال كن عرض كرد :
( پروردگارا كار طاقت فرسا و سخت بر ما تحميل نكن چنان كه بر پيشينيان تحميل كردى ) يعنى كارهاى شديد و سخت كه واجب كرده بودى بر كسانى كه قبل از ما بودند ، بر ما واجب مگردان .
پس خداوند آن را اجابت كرد و فرمود : از امّت تو سختىها را كه بر امّتهاى پيشين واجب بود برداشتم . نماز آنان را قبول نمىكردم مگر در نقطهء معيّنى از زمين كه براى نماز خواندن آنان ، اختيار كردم اگر چه دور باشد ، در حالى كه همهء زمين را براى امّت تو مسجد پاك قرار دادم ، پس اين يكى از سختيهايى است كه بر امّتهاى پيشين واجب بود و از امّت تو آن را برداشتم . و امّتهاى پيشين چنين بودند كه اگر جايى از بدنشان نجس مىشد بايد همانجا از بدنشان را ببرند در حالى براى امّت تو آب را پاككننده قرار دادم . پس اين هم يكى از سختىهايى است كه در امّتهاى سابق بود و از امّت تو برداشتم . و امّتهاى پيشين قربانىهايشان را بر گردن گرفته و تا بيت المقدّس مىبردند ، پس از هر كس كه قربانى را قبول مىكردم آتشى مىفرستادم و آن را مىخورد و صاحبش شاد و خوشحال برمىگشت و از هر كس كه قبول نمىكردم ناراحت و غمگين برمىگشت ، در حالى كه قربانى امّت تو را در شكم فقرا و مساكين امّتت قرار دادم ، و از هر كس كه قربانى را قبول كنم چند برابر آن را به او مىدهم و اگر قبول نكنم عقوبات دنيا را از او برمىدارم و عقوبات دنيا را از امّت تو برداشتم .
اين هم يكى از سختىهايى است كه در امّتهاى پيشين وجود داشت ، و
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 176
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٧٦