صورت جنّ ظاهر نمىشود و اگر هم ظاهر شود ، او به آن آگاهى ندارد .
گاهى ابتداء از امور غيبى خبر مىدهد ، و گاهى در برابر پرسش و استنطاق ، از امور غيبى مىگويد و اگر از او خبرى بپرسند خبر مىدهد خواه احساس به آن داشته باشند يا نداشته باشند . گاهى مناسبتى بين او و ارواح خبيث پديد مىآيد ، به نحوى كه عالم ارواح را مىبيند و صورتهاى عالم طبيعت را در آن مشاهده مىكند بدون اينكه عقلش زائل شود پس خبر از آينده و امور غيبى مىدهد .
يا اينكه بعضى از شياطين و جنّ بر او ظاهر مىشود و خبر آسمان و زمين را به او مىدهد ، آن وقت شخص مغرور مىشود و خيال مىكند از عالم ارواح طيّبه است و آنان كه مغرور به اين عالم و اهلش شدند ، گمان كردند كه عالم ارواح يكى است و راه رسيدن به آن متعدّد است ، و اينكه نزديكترين راه وصول به آن طريق رياضتهاى غير شرعى و ارتكاب اعمال منافى با شريعتهاى الهى است ، از قبيل خونريزى و به خصوص خون انسان و نوشيدن آن ، و زنا كردن و مخصوصا با محارم و هتك حرمت كتابهاى آسمانى ، و اينكه شهرت دارد كه آنها قرآن و ساير كتابهاى آسمانى را در جاهاى كثيف و زبالهدانها مىآويزند ، صحيح است . و گاهى از آنان انواع خوارق عادت و اخبار غيبى و اخبار از آينده ظاهر مىشود .
و از امام باقر ( ع ) در بيان آنچه كه ذكر شد آمده است : هيچ روز و شبى نمىگذرد مگر اينكه همهء جنّ و شياطين ، پيشوايان گمراهى و ضلالت را زيارت مىكنند ، و در مقابل ، همان عدّه از ملائكه امام و پيشواى هدايت را زيارت مىكند ، حتّى وقتى كه شب قدر فرا مىرسد در آن شب ملائكه از آسمان به سوى ولىّ امر هبوط مىكنند ، و تعداد ملائكه به تعداد عدد شياطينى است كه خداوند خلق نموده است ، و اين شياطين پيشواى گمراهى را زيارت مىكنند ، و آن قدر دروغ و افتراء به او
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 147
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٤٧