خلاصه مطالب گذشته
1 . سنت نيز بر حجيت خبر ثقه دلالت دارد و مراد از آن در اينجا دو چيز است : اول رواياتى كه تواتر اجمالى دارند و دوم سيره .
2 . سيرهء متشرعه و عقلا بر عمل به خبر ثقه منعقد بوده است و اين را مىتوان از راه سوم از راههاى پنجگانه سيره - كه در بحث معاصرت سيره گذشت - به اثبات رساند .
3 . اطلاق آياتى كه از عمل به ظن نهى مىكنند ، رادع از سيره به شمار نمىآيند ، زيرا بعد از اثبات انعقاد سيره يا بايد فرض كنيم ، اصحاب ائمه در مقابل اين آيات عصيان كردند - كه اين فرض براساس حساب احتمالات مردود است - و يا دليلى بر حجيت خبر ثقه پيدا كردند و اين اطلاق را تقييد كردند و يا از دلالت اين آيات غفلت كردند و يا اساسا اين آيات دلالتى بر ردع نداشتند و در هر سه صورت ، ردع تمام نخواهد بود . همين احتمالات در آنجا نيز جارى است كه ادعا شود اطلاق اصل برائت ، رادع از عمل به خبرى است كه اثبات تكليف مىكند . نتيجه امر همچون گذشته آن است كه ردع تمام نيست .