خلاصه مطالب گذشته
1 . اجماع اتفاق گروه بسيارى از فقها بر يك حكم است به گونهاى كه موجب احراز حكم شرعى شود .
2 . اجماع و تواتر در طريقهء اثبات دليل شرعى براساس حساب احتمالات نظير يكديگر هستند ؛ با اين تفاوت كه در تواتر با مفردات كمترى و زودتر به علم مىرسيم ، به خلاف اجماع .
3 . عوامل [ كيفى ] ديگرى در كندى يا سرعت حصول علم از اجماع براساس حساب احتمالات مؤثر است ؛ از جمله طبيعت مسئله مورد اتفاق و ميزان ابتلاى مردم به آن و لحن مجمعين .
4 . در حجيت اجماع براساس حساب احتمالات ، اجماع بما هو اجماع معتبر نيست و بنابراين وجود مخالف در جهت كشف از وجود دليل شرعى گاه مضرّ و گاه غير مضر است و اين بستگى به شخصيت مجمعين و شخصيت مخالف يا مخالفين و امور كيفى ديگر دارد .