خلاصه مطالب گذشته
1 . اسم جنس در حالتى كه داراى تنوين تنكير است ، صلاحيت اطلاق شمولى را ندارد ، زيرا در معناى آن قيد وحدت اخذ شده است ؛ اما در غير اين صورت يعنى حالتى كه خالى از تعريف و تنكير است يا داراى « ال » تعريف است ، صلاحيت دلالت بر اطلاق شمولى را دارد .
2 . انصراف لفظى كه براى معناى عام وضع شده است به بخش خاصى از معنا ، اگر ناشى از غلبهء وجود آن بخش باشد ، تأثيرى بر اطلاق ندارد ، اما اگر ناشى از كثرت استعمال لفظ و ارادهء آن بخش خاص باشد ، به گونهاى كه لفظ در معناى بخشى ، صورت وضع تعيّنى به خود بگيرد يا لا اقل صلاحيت قرينه بودن بر اراده معناى بخشى را پديد آورد ، مانع از برقرارى اطلاق است و ظهور لفظ در معناى عام را از بين مىبرد .