المقدار من أملاكه على ملكيته ، ليتمكن من أخذ دينه منه على تقدير انكشاف الفساد في المدة
المذكورة ، ولكنه غير معلوم أيضا ، فالأقوى الصحة وان كان الأحوط الترك ( والله العالم ) .
سؤال 371 : زيد ما يملك خود را به مصالحه محاباتيه منتقل مىنمايد به فرزند خودش ،
وضمنا شرط مىنمايد ثبوت خيار فسخ ، بلسانه ومباشرته ، از براي خودش إلى سه سال
هلالي ، ولكن در محضر ومرئى ومسمع سه نفر معين معهود مجتمعا ومنفردا ، وغرض أو از
منفرد اين است كه حضور يك نفر يك نفر هم بخواهد فسخ نمايد بشود ، ولى به اين طور حضور
هر سه كه فسخ نمود آن وقت فسخ شود . يعنى حضور أولى فسخ نمود ، فسخ نشود . حضور
دويمى هم فسخ نشود . حضور سيمى كه فسخ نمود ، آن وقت فسخ شود . كه فسخ سيمى صحيح
است ، در صورتي كه حضور دو نفر ديگر قبل از آن لفظ " فسخ نمودم " را گفته باشد . آيا اين
جور شرط صحيح است يا نه ؟
جواب : اگر در صورت تفرق ، مرادش اين باشد كه انشاء فسخ كند حقيقة وبه أول ودويم
فسخ نشود ، مشكل است . واگر مرادش اين است كه فسخ به سيم باشد ، به شرط اين كه قبل از آن
لفظ " فسخت " مذكور باشد دو دفعه ، صحيح است ( والله العالم ) .
سؤال 372 : زيدي ما يملكى را مصالحه نمود به عمرى ، ودر ضمن همين عقد مصالحه ،
شرط نمود كه عمرو از بابت عين الصلح يا منافع عين الصلح به اطلاع چند نفر ، مصارف معينه
را بجا بياورد . مصالح مدتي است فوت نموده ، مصالح له تأخير در اجراى آن مصارف معينه را
نمود . مثلا تقريبا دو سال است كه از فوت مصالح مىگذرد . مصالح له كه عمرو نام است ،
اقدامى در انجام آن مصارف معينه ننموده است . بفرمائيد خيار تخلف شرط از براي ورثه
هست كه آن مصالحه را فسخ نمايند يا خير ؟
جواب : هر گاه عدم اقدام أو ، از روى مسامحه ومماطله باشد بدون عذر شرعي ، از براي
ورثه خيار ثابت است . چون حق الشرط منتقل مىشود به ايشان ، پس كما اين كه خود ميت
هر گاه زنده بود مىتوانست فسخ كند ، كذلك ورثه أو مىتوانند فسخ كنند . لكن أحوط اين
است كه با امكان اجبار أو بر عمل به شرط ، أولا أو را اجبار كنند . اگر باز اقدام نكرد ، فسخ
كنند .