زيد است آنا ما وملكيت مصالح له بعد از آن .
ودعوى اين كه بايد ثمن از مال بايع رد شود به مشترى نه از غير ، ودر صورت مفروضه
مصالح له رد ثمن مىكند از مال خود ، مدفوع است به عدم اعتبار اين خصوصيت . ولذا وارث
بايع بعد از فوت أو مىتواند رد ثمن از مال خود كند ومبيع را استرداد كند بعد از انتقال خيار
به أو .
سؤال 272 : شخصي مصالحه كرده ما يملك خود را به زوجه خود در هزار وپانصد
تومان كه عند المطالبة أداء كند وضمن العقد شرط نموده كه إلى پنجاه سال خيار فسخ مصالحه
بلفظ فسخت كه از شفتين خود صادر شود فسخ واقاله نمايد . وهم چنين ضمن العقد شرط
شده كه منافع ملك إلى پنجاه سال مال مصالح باشد كه خود مصالح بنفسه مباشر استيفاء شود
لا غير وحال آن شخص در بين اين مدت فوت شده است .
أولا : آيا خيار فسخ منتقل به وارث مىشود ؟
ثانيا : منفعت كه ملك مخصوص خود أو بوده به وارث مىرسد يا نه ؟
ثالثا در ضمن عقد خارج ، ملتزم كرده است زوجه را كه هزار پانصد تومان مال الصلح
را به مصارف معينه أو برساند ، آيا تمام آن بايست به مصارف برسد ، يا به قدر ثلث ودر ما بقي
موقوف به اجازه ورثه است ؟
جواب : در صورت مفروضه ، خيار منتقل به وارث نمىشود . واما منفعت در بقيه مدت ،
پس هر گاه اعتبار مباشرت در استيفاء به نحو اشتراط باشد به اين معنى كه منفعت پنجاه سأله
را براي خود گذاشته ولكن شرط كرده اند كه مستوفى ، خودش باشد لا غير ، پس ظاهر اين
است كه شرط مذكور به تعذر ساقط شود . ولازم آن انتقال به وارث است . غاية الأمر از براي
مصالح له كه زوجه باشد خيار فسخ ثابت باشد از جهت تعذر عمل به شرط ، نظير اين كه در
اجاره هر گاه اجاره كند خانه را وشرط كنند كه خودش ساكن شود نه غير بر وجهي كه
سكناى خودش مشروط در اجاره باشد نه بر وجه تقييد ، پس هر گاه فوت شود در أثناء مدت ،
اجاره باطل نمىشود . بلكه شرط مباشرت ، به سبب تعذر ساقط مىشود ومنفعت در بقيه مدت
منتقل مىشود به وارث وجايز است استيفاى أو منفعت خانه را . لكن از براي موجر ، خيار