اگر بدون ضرورت هم جايز بدانيم بيرون رفتن را بايد محرم شود به احرام حج . واگر بيرون
رود بدون احرام جهلا ، يا سهوا ، يا آثما هر گاه در همان ماه برگردد بايد محلا داخل مكة شود .
واين مسأله مستثنى است از مسأله عدم جواز دخول مكة الا محرما . واگر در ماه ديگر داخل
شود بايد محرم شود به احرام عمره وداخل شود . واز بعض أخبار مستفاد مىشود كه عمره
تمتع أو عمره دوم است . وأولى قهرا مفرده شده است . ولذا بعضي مىگويند كه بايد از براي آن
عمره أولى طواف نساء بكند . وبنابر اين نمىتواند اين عمره دوم را به نيابت غير ، بكند ، والا
حجش باطل مى شود . واين اشكال در صورت دوم سؤال نيز وارد است ، پس عمره مفرده از
جانب غير ، يا خود كردن نيز مشكل است . ( والله العالم )
سؤال 214 : هر گاه نايب از غير ، فارغ شود از اعمال حج تمتع ، ومستطيع باشد از براي
عمره مفرده ، آيا واجب است إتيان آن ، يا نه ؟
جواب : هر چند مقتضاى جمله اى از اخبار ، وجوب عمره است مثل وجوب حج ، بلكه
مقتضاى آية شريفه : ( وأتموا الحج والعمرة لله ) 1 نيز اين است ، پس مرتبط نيست وجوب
آن به وجوب حج ، لكن ظاهر اين است كه اين مطلب در غير كسى است كه وظيفة أو حج تمتع
است از بعيدين از مكة ، پس مختص است به حاضرين در مكة . وأما كسى كه وظيفة أو حج
تمتع است پس عمره أو مختص به عمره تمتع است وآن بدون حج محقق نمىشود ، كما اين كه
حج أو بدون عمره نمىشود .
وعلى الظاهر : اشكالى نباشد در عدم وجوب حج فقط از براي نائين هر چند مستطيع
باشند از آن بدون عمره . وممكن است استدلال شود بر عدم وجوب ، به صحيحه حلبى :
" دخلت العمرة في الحج إلى يوم القيمة لان الله تعالى يقول : ( فمن تمتع بالعمرة إلى الحج
فما استيسر من الهدى ) 2 فليس لأحد الا ان يتمتع " 3
زيرا كه مقتضاى قوله عليه السلام : " فليس لأحد ، " عدم جواز عمره مفرده است . واين
مختص به نائين است . وهر چند اطلاق آن خلاف اجماع است ، زيرا كه استحباب عمره مفرده
هامش
1 . بقرة : 196 .
2 . بقرة : 196 .
3 . وسائل الشيعة ج 8 ص 173 روايت 2 .