تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فصوص الحكم — صفحة 25

مساهمون:

ص٢٥
آخر هم اوست . و تكرار « إِلَيْه يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّه ) * ( 1 ) » براى آنست تا محمول گردانيم به ( 2 ) تجلَّياتى كه از فيض اقدس ( 3 ) لحظه به لحظه فايض مىشود ، به جهت تكميل موجودات و ايجاد معدومات ، و اين سير در عالم انسانى تمام شود ، كه ( 4 ) ، وى مجموع لطايف ملكوتى و كثايف ملكى است و در هر مرتبهء ( 5 ) منصبغ شده به صبغى ( 6 ) ، و آثار آن در وى ظاهر و به او ( 7 ) نصف دايرهء وجود ( 8 ) تمام مىگردد ( 9 ) و باز چون قطع مراتب آخريّت كند ، اقتضاى بطون كند ، تا ، دور دايره تمام شود ( 10 ) ، و اول به آخر و ظاهر به باطن رساند و هر صبغى كه در مرتبهء نصف دايرهء ( 11 ) اول گرفته است ، در نصف دايرهء رجوع از آن منسلخ مىگردد انسلاخى معنوى . * متن فاقتضى الأمر جلاء مرآة العالم فكان آدم عين جلاء تلك المرآة و روح تلك الصّورة . * شرح ( 12 ) :
سرّى كه سر مقرّبان را نرسد در نقطهء آتشكدهء سينهء ماست
* متن و كانت ( 13 ) الملائكة من بعض قوى تلك الصّورة الَّتي هي صورة العالم المعبّر عنه في اصطلاح القوم « بالإنسان الكبير » . فكانت الملائكة له كالقوى الرّوحانيّة و الحسّيّة الَّتي هي في النّشأة الإنسانيّة . و ( 14 ) كلّ قوّة منها محجوبة بنفسها لا ترى أفضل من ذاتها .
هامش
( 1 ) د ، س : « كله » ندارد . ( 2 ) س : « به » ندارد . ( 3 ) د ، س : مقدس . ( 4 ) س : كه او . ( 5 ) د : مرتبه ظاهر . ( 6 ) د : به صبغ . ( 7 ) س : به دو . ( 8 ) س : و چون . ( 9 ) س : مىشود . ( 10 ) س : اول . ( 11 ) د : نصف اول . ( 12 ) د ، س : نظم . ( 13 ) د ، س : فكانت . ( 14 ) ع : فكل .
شرح فصوص الحكم — صفحة 25 | جليل مسگر نژاد / خواجه محمد پارساى بخارائى ( پارسا )