أحياه بها و كانت له نورا ( 1 ) يمشى به في النّاس أي بين ( 2 ) أشكاله في الصّورة .
فلولاه و لولانا
لما ( 3 ) كان الَّذي كانا
فإنّا أعبد ( 4 ) حقّا
و إنّ الله مولانا
و إنّا عينه فاعلم ( 5 )
إذا ما قلت إنسانا
* شرح
يعنى چون محقّق شد كه ما مظهر اسماييم ( 6 ) و اسم عين مسمّى است ، پس ما عين او باشيم ، هر گاه كه انسان كامل باشيم كه « إذا ما قلت إنسانا » .
* متن
فلا تحجب بإنسان
فقد أعطاك برهانا
فكن حقّا و كن خلقا
تكن باللَّه رحمانا
و غذّ خلقه منه
تكن روحا و ريحانا
فأعطيناه ما يبدوا
به فينا و أعطانا
فصار الأمر مقسوما ( 7 )
بإيّاه و إيّانا
* شرح
يعنى بايد كه ترا كسى در حجاب ندارد كه ترا انسان نامست و حق را الله . پس به چه وجه تو عين او باشى ؟ و ترا برهانى داده است مجمع ( 8 ) البحرين غيب و شهادت ، و از آن روى كه هويّت او عين اعيانست ( 9 ) ، پس تو عين او باشى .
بيت دوم پس ( 10 ) به اعتبار مظهريّت خلق باش و به اعتبار ظاهريّت حق ، تا از
هامش
( 1 ) س : منوّرا .
( 2 ) د : يبين .
( 3 ) س : « لما » ندارد .
( 4 ) د : نعبد .
( 5 ) و : فعلم .
( 6 ) د ، س : اسماييم و اسما .
( 7 ) س : مقسوم .
( 8 ) د ، س : كه مجمع . . . شهادتى .
( 9 ) د ، س : اعيان است .
( 10 ) س : پس به اعتبار مظهريّت حق تا از خزاين . د : پس به اعتبار ظاهريّت حق باش و به اعتبار مظهريّت خلق باش .