رسول ( 1 ) حق را نبيند ، إلَّا ( 2 ) از مشكات خاتم ( 3 ) اوليا . و اين سخن به مقدمه محتاجست ( 4 ) :
بدان كه انبياء - عليهم السلام - مظاهر اسماء حقاند ( 5 ) ، و خاتم رسل - عليه افضل الصلاة ( 6 ) - مظهر اسم اعظم جامع حق است كه ظاهر او رسالت و باطن او ولايت ( 7 ) است ، و همهء اسماء در تحت اسم جامع داخلاند ( 8 ) و نبوّت همهء انبياء مأخوذ از ( 9 ) نبوت محمّدى ( 10 ) بود ، و نبوت در وى به كمال رسيد و بر وى ختم شد .
پس بماند مرتبه ولايت كه ( 11 ) آن باطن نبوت ( 12 ) است ، و آن منقطع نشده است ، و به حسب استعداد ، هر ولى ( 13 ) را چيزى از ولايت به ظهور مىرسد تا آن گاه كه تمام آن مراتب در مستعدى ( 14 ) كامل به ظهور رسد ، و ولايت نيز به وى ختم شود . و وى را ختم ( 15 ) ولايت خوانند . و شيخ بر اين است كه آن عيسى است - عليه السّلام - و معلوم است كه روح محمدى كه ( 16 ) صاحب نبوت و ولايت است به اصالت ، و مظهر اسم جامع است . در هر عالمى ظهورى دارد : چنان كه در عالم غيب ( 17 ) فيض نبوت از وى به جميع انبياء و رسل مىرسيد ( 18 ) ، و ولايت اولياء هم از وى استفاضه مىكردند باز چون به عالم غيب رفت ، از عالم غيب به صورت خاتم اوليا تجلى كند ، و ختم ولايت كند . زيرا كه جميع انبياء ( 19 ) و اولياء ، خازنان ( 20 ) نبوت و ولايت وىاند ( 21 ) . و اين مثال آنست كه سلطان مال خود به خزانه دار ( 22 ) سپارد ، و او را فرمايد كه ، اين مال بعضى به خدم و بندگان
هامش
( 1 ) د ، س : رسل .
( 2 ) د ، س : مگر .
( 3 ) د : خاتم الأولياء .
( 4 ) د ، س : محتاج است .
( 5 ) س : حق و خاتم .
( 6 ) و : الصلوات . د ، س : الصلاة و السلام .
( 7 ) س : ولايت و همه .
( 8 ) د : داخلند .
( 9 ) د ، س : از مقام .
( 10 ) د ، س : محمّدى و نبوت .
( 11 ) س : كه او .
( 12 ) س : نبوتست .
( 13 ) د ، س : هر ولى چيزى .
( 14 ) د : در مستعد كامل .
( 15 ) س : خاتم .
( 16 ) س : كه نبوت و ولايت .
( 17 ) س : در عالم فيض .
( 18 ) د ، س : مىرسيد .
( 19 ) د ، س : اوليا و انبياء .
( 20 ) س : خازنان ولايت ويند .
( 21 ) د : ويند .
( 22 ) د ، س : به خزينه دار .