تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فصوص الحكم — صفحة 74

مساهمون:

ص٧٤
آن صورت ويست ( 1 ) ، و از آن جهت كه در آينهء خرد ( 2 ) صورت خود را خرد مىبيند ، و در آينهء بزرگ بزرگ ، مىگويد ( 3 ) كه اين صورت من نيست . پس بنا بر اين تردّدهم ( 4 ) منفى بود و هم مثبت . و حقّ - جلّ ذكره - آينه را ضرب مثل آفريد ، تا بدانند ( 5 ) كه از ادراك حقيقت ، مثل اين صورتى كه هم ازين عالم مخلوق است ، عاجز ( 6 ) است ، از ادراك حقيقت رؤيت ذات جناب كبريا ، به طريق اولى كه عاجز بود . * متن و إذا ( 7 ) ذقت هذا ذقت الغاية الَّتي ليس فوقها غاية في حقّ المخلوق . فلا تطمع و لا تتعب نفسك في أن ترقى في أعلى من هذا ( 8 ) الدّرج فما هو ثمّ أصلا و ما بعده إلَّا العدم المحض ( 9 ) . * شرح يعنى چون به ذوق ( 10 ) ترا اين مقام حاصل شد بدان كه اين نهايت سير سايرانست ، و اعلى ( 11 ) ازين مقام مخلوق را ممكن نيست . پس طمع زيادت مكن زيرا كه ديدن صورت عين ثابته عين مشاهدهء حق است ، از آن روى كه اعيان شئون و اسماء و صفات حقاند چنان كه حسين منصور فرمود - قدّس الله ( 12 ) سرّه -
« أنا من أهوى و من أهوى أنا »
. * متن فهو مرآتك في رؤيتك نفسك ، و أنت مرآته في رؤيته ( 13 ) أسماءه و ظهور أحكامها و ليست سوى عينه .
هامش
( 1 ) س : وى است . ( 2 ) د : خورد . ( 3 ) س : مىگويد اين . ( 4 ) س : هم تردد . ( 5 ) س : تا بدانند چون . د : بدانند كه آن كه . ( 6 ) س : عاجزست . ( 7 ) د : « و إذا ذقت » افتاده است . ( 8 ) و : من هذه الدرجة . ( 9 ) د : « المحض » افتاده است . ( 10 ) س : به ذوق اين مقام . ( 11 ) س : « و اعلى . . . زيرا كه ديدن » افتاده است . ( 12 ) د ، س : « قدس اللَّه سره » ندارد . ( 13 ) د ، س : في روية .
شرح فصوص الحكم — صفحة 74 | جليل مسگر نژاد / خواجه محمد پارساى بخارائى ( پارسا )