نظر مطلقا . همچنين به أهل ذمه ومحارم نسوان به غير عورت . واما زنان جوان أهل
باديه ودهات بدون قصد تلذذ وريبه : ظاهر در آنها نيز عدم جواز است . هر چند موافق
علتي كه از بعضي اخبار به ظاهر مىشود ، جواز است . 1 وعلت مذكوره اين است كه اگر
ايشان را منع كنى ، منع پذير نمىشوند . ليكن اشكال هست در جواز اعتماد بر آن علت .
وبه هر حال امر در صورت ودست وپا آسانتر است ، چون در مسأله خلاف عظيم است
وليكن اظهر در نظر حقير منع است در مطلق نامحرم . واين كه مكرر انسان مبتلى
مىشود وآنها منع پذير نمىشوند ، چاره آن همين است كه هر وقت اتفاق افتد ، روى
خود را بگرداند . ونظري كه غفلتا اتفاق افتد ، در آن حرجى نيست .
302 : مكرر : سؤال : بعضي از زنان هستند كه متعه كردن ايشان با واسطه ممكن
نمىشود بلكه موقوف است به مراوده ، از قيبل نگاه كردن به غمزه واشاره وحرف زدن
وشعر خواندن آيا كسى اين أمور را تقديم رساند تا به آن ثواب برسد يا آن ثواب به اين
گناه نمىرسد .
جواب : مرتكب معصيت شدن به اميد اين كه به ثوابي برسد از تسويلات شيطان
ومخالفت خداوند ديان است .
303 : سؤال : هر گاه شخصي صاحب شوقى از حليله خود پاره [ اى ] شوخى ها
واختلاطها توقع نمايد ، وأو به اعتبار شرم يا سستى يا غلبه خواب در شب از امرا وتجاوز
كند . آثمه است يا نه ؟
جواب : بر زن واجب است أطاعت شوهر در هر گونه استمتاعى كه شرعا جايز است ،
مگر عذر شرعي داشته باشد . وظاهر فقها اين است كه در وطى دبر رضاى زن شرطي
نيست بنابر مشهور أقوى كه جواز آن است با كراهت واز بعض اخبار ظاهر مىشود كه
رضاى زن شرط است ودلالت آن محل اشكال است وقائلى هم به آن نديدم ودر ترك
واجب گناه حاصل مىشود .
304 : سؤال : موجب وقابل در عقد نكاح دوام يا متعه ( يا ساير عقود ) مىتواند يك
نفر شد ؟ يا دو نفر بايد باشند ؟ .
جواب : بلى اشهر واظهر جواز است .
هامش
1 - وسائل : ج 14 ، ابوات مقدمات النكاح ، باب 113 ح 1 .