متأخرين ، چهار ماه وده روز نقل شده . چنان كه صحيحه رفاعه بر آن دلالتى دارد 1
واظهر عمل به آن است خصوصا با استصحاب حرمت . وعلى اى تقدير حرمت جماع كردن
قبل از انقضاى مدت مزبوره مشهور ما بين علما است ومدلول أحاديث معتبره بسيار
است
واز شيخ در خلاف وابن إدريس قول به كراهت نقل شده . وشيخ دعوى اجماع
كرده . ودليل ايشان عموم ( ما ملكت ايمانهم ) 3 است ، وبعضي اخبار غير معتبره 4 هم
اشعار به آن دارد . وبعد از معارضه اجماع منقول به مثل خود ، ومعارضه آية به آية ديگر
يعنى ( أولات الأحمال أجلهن ان يضعن حملهن ) 5 ، ومعارضه آن روايت با ضعف سندو
دلالت به اخبار مستفيضه قريب به تواتر ، واستصحاب حرمت سابقه ، ضعف اين مذهب به
غايب ظاهر است . هر چند متبادر از آية ( أولات الأحمال ) مطلقات است ، چنان كه پوشيده
نيست به ملاحظه سياق . لكن چون در حديث صحيح وارد شده كه ( أحلتها آية وحرمتها
آية ) ظاهر اين است كه مراد روايت همين باشد .
ومى توان منع عموم آية أولى هم كرد نسبت به أوقات وطى . پس آيتين متعارض
مىشوند ومتساقط مىشوند وأحاديث قريب به تواتر با عمل مشهور وظاهر اجماع
منقول واستصحاب ، مرجج حرمت است .
واما بعد از انقضاى عده - چهار ماه يا چهار ماه وده روز - باز خلاف كرده اند كه آيا
بعد از آن مدت حرام است تا وضع حمل بشود ؟ يا مكروه است ؟ . مشهور كراهت است .
وظاهرا دعوى اجماع ابن زهره هم مقتضى آن است . وصحيحه رفاعه دلالت بر آن دارد .
وبه اينها تقييد مىشود اخبار كثيره كه ( باطلاقها ) دلالت بر منع دارد . واز مفيد قول به
حرمت حكايت شده در موضعي از مقنعه ( واز علامه در مختلف وشهيد وشيخ على
- ره - نيز ) تا اين كه وضع حمل بشود . ودليل ايشان آية ( أولات الأحمال ) است وأحاديث
هامش
1 - وسائل : ج 14 ، أبواب نكاح العبيد والإماء باب 8 ح 3 .
2 - أحاديث همان باب ، وأحاديث باب 9 .
3 - آيهء 6 سورهء مؤمنون .
4 - اين اشعار در ح 2 باب 8 هست .
5 - آيهء 4 سورهء طلاق .
6 - همان حديث 2 باب 8 .