صغير را كمتر از يكى از عيالهاى خود كه بر وزن أو باشد حساب كند .
وبه هر حال با وجود ملاحظهء مصلحت هر گاه مخلوط كردن اصلح است ، مخلوط
كند . وهر گاه جدا كردن اصلح است جدا كند . ودر صورتي كه مخلوط كرد وضبط
تفاوت خوراك را نتواند كرد وفرق وأضحى ما بين أو وعيال أو نباشد ، جايز است كه أو
را مثل يكى از عيال خود محسوب دارد . اگر چه أفضل اين است كه بر أو كمتر از عيال
خود محسوب دارد . واين كه گفتيم در مثل نان خوردن است ( چنان كه در مسئله پيش
گفتيم ) . واما لباس وتفاوت أنواع ماكولات پس در آنجا البتة بايد حساب مال صغير را
نگاه دارد .
211 - سوال : آيا كسى كه ولى صغار وقيم به امر آنها است ، مستحق چيزى هست
از مال آنها ؟ وحلال است از براي أو اخذ اجرت يا نه ؟ - ؟ وتا چه مقدار جايز است ؟ .
جواب : در اين مسئله خلاف است . بعضي گفتهاند كه مستحق أجرة المثل است
مطلقا ، واين مذهب شيخ است در موضعي از نهاية ، وعلامه در قواعد وهمچنين در
مختلف ودر تذكره وارشاد ومحقق در شرايع ونافع وفخر المحققين در ايضاح .
ومذهب ابن جنيد نيز اين است ولكن با شرط فقر ، وهمچنين شهيد در لمعه . واين
ظاهر دروس است ، ومحقق اردبيلى ( ره ) در " آيات الاحكام " . وبعضي گفتهاند
مستحق قدر كفايت وحاجت أو است هر گاه فقير باشد ، وغنى چيزى مستحق نيست .
واين مذهب شيخ است در موضعي از نهاية ، وابن إدريس .
وبعضي گفتهاند مستحق أقل امرين است از أجرة المثل ومقدار كفايت ، واين قول
شيخ است در مبسوط وخلاف وتبيان . واز فخر المحققين ظاهر مىشود كه أحد
قولين شيخ در نهاية كه عمل به كفايت است مقيد به فقر نيست . وهمچنين از شهيد در
شرح ظاهر مىشود كه قولي هست به اختيار كفايت مطلقا ، وخود اختيار قول ديگر
كرده وآن اين است كه أقل امرين را مىگيرد ، به شرط فقر لا غير . واين كلام مقداد
است در كنز العرفان .
واختلاف در مسئله به خاطر اختلاف اخبار وفهم آيات قرآني است . وأرجح در