آنچه در تحرير مذكور است ونسبت داده است آن را به روايت أصحاب ما . وتعليل كرده
است به اينكه اكل آنها متقارب است ومتفاوت نيست .
ولكن ظاهر علتي كه در روايت مذكور است درست نمىآيد در صورتي كه يكى از
طفلها سه سال داشته باشد ويكى سيزده سال وچهارده سأله است ، كه غالب اين است كه
تفاوت بسيار است ميان آنها . پس روايت را بايد حمل كرد به صورتي كه تفاوت ، قليل باشد .
وهمچنين گاه است كه أطفال مختلفاند در ماكولات ، بعضي أطفال گوشت نمىخورند
وبعضي پنير نمىخورند وديگرها مىخورند . مسامحه در اينها كردن بسيار مشكل است ،
بلكه صورتي ندارد . وچون تضييع مال صغير است پس ولى بايد حساب اينها را نگاه دارد .
ودر امر نان چون غالب اين است كه يك جا مىگيرند ويك جا مىبرند ودر سر يك سفره
مىخورند ، حساب كم وزياد آن غالبا مستلزم حرج وعسر است . وهمچنين مثل برنج مطبوخ
وهريسه وأمثال آن . وآن را هم در صورتي مىتوان مسامحه كرد كه تفاوت كم باشد . چنان كه
گفتيم .
210 - سوال : آيا جائز است كه ولى مال صغير را مخلوط به مال خود كند در انفاق ،
وأو را داخل عيال خود كند وبه يكى از آنها حساب كند ؟ يا واجب است كه أو را جدا كند
ومال أو را صرف أو كند ؟
جواب : بلى جايز است مخلوط كردن با ملاحظهء مصلحت وعدم اضرار . چنان كه آيات
قرآني واخبار 1 دلالت بر آن دارد . مثل قوله حق تعالى " وان تخالطو هم فاخوانكم والله يعلم
المفسد من المصلح " . بلكه گاه است كه مستحب است چون اصلح است ، مثل اينكه آرد أو را با آرد
خود خمير مىكند كه خرج على حده در طبخ آن نباشد ، هر چند نمك وهيزم را با أو
محسوب دارد ، لكن فرق است ما بين اينكه جدا خمير كنند وجدا تنور بسوزاند از براي
طبخ .
وهمچنين بلكه بهتر اين است كه در اين أمور هم مسامحه كند واحتياطا خوراك
هامش
1 : رجوع كنيد به روايات باب 72 ، از أبواب " ما يكتسب به " ، وسايل : ج 12