تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع الشتات ( فارسي ) — صفحة 206

مساهمون:

ص٢٠٦
باقي ماند در اين مقام سخنى كه سائل از آن سؤال نكرده وآن اين است كه : هر گاه بايع بگويد كه بلى از شارع داخل آن كرده‌ام . ولكن هفت ذرع پا پنج ذرع وضع كرده‌ام از براي شارع واضافه را داخل كرده‌ام ، ومزاحمى در اين دعوى نداشته باشد . ظاهر اين است كه مصدق است وبيع هم صحيح است . خصوصا هر گاه مقدار داخل كرده ، را هم تعيين كنند كه به هيچ وجه جهالتي باقي نمىماند . در اين صورت بيع صحيح است . ولكن همان شبههء خيار عيب باقي مىماند كه اشاره به آن كرديم . پس مخير خواهد بود ميان رد وأرش . واما سؤال از صحت معامله بعد از تعيين قدر شارع : پس آن از سخنهاى پيش معلوم شد . كه بيع صحيح است ولكن خيار تبعض صفقه ( در صورتي كه بر خلاف شرع داخل كرده باشد ) وخيار عيب ( در صورتي كه بر وجه صحيح داخل كرده باشد ) ثابت است . هر چند كه عيب بودن در صورت حكم حاكم به ادخال ( كه نقض آن جايز نيست ) معلوم نيست . وهمچنين هر گاه به تقليد مجتهدي كرده باشد ، كه اظهر در نزد حقير آن است كه در اين صورت نقض فتوى هم جايز نيست . ولكن در صورت مسامحه و " رجما بالغيب " هر گاه كرده باشد ، مظنهء دخول در عيب كمال وضوح [ را ] دارد . واما سوال از كيفيت استرداد قيمت در صورت التزام بيع ، وعدم فسخ : پس چون ظاهر اين است كه اين از باب يك جفت در ، است كه بفروشد ويك تاى آن مال غير بر آيد . كه هيئت مجموعيت دخل دارد در تفاوت قيمت وقيمت هر يك منفردا كه ملاحظه كنيم مجموع اين دو قيمت ، كمتر است از قيمت مجموع . پس بايد أولا هر يك از مقدار زيادتى طريق وخانهء مملوكه را قيمت كرد جدا ، جدا . ونسبت داد قيمت أحدهما را به مجموع قيمتين ( نه به مجموع قيمت آنها در حال اجتماع ) واز ثمن أصل مجموع آن دو زمين كه معامله بر آن واقع شده ، اخذ كرد به همان نسبت . مثلا خانه را به شصت ريال خريده است والحال زيادتى راه را كه قيمت مىكنيم سى ريال است ، وخانه مملوك را كه قيمت مىكنيم شصت ريال است كه مجموع ، نود ريال است . وسى نسبت به نود ثلث است . پس مشترى ثلث ثمني كه در عوض مجموع داده - كه بيست ريال است - پس مىگيرد .
جامع الشتات ( فارسي ) — صفحة 206 | الميرزا القمي / مرتضى رضوي