و راه مازندران و استرآباد و خراسان . البته مىتوانستيم از دهانههاى كوه قاف بگذريم و خود را بجنوب آن كوه برسانيم ولى ( توقتميش ) در آنجا بود و در مناطق كوهستانى راه را بر ما مىبست و او اهل محل بشمار مىآمد و ما نابلد بوديم و تا آخرين نفر بقتل مىرسيديم يا اسير ميشديم .
بعد از عبور از كوه قاف مىبايد از آذربايجان بگذريم و عبور از آنجا براى ما آسان نبود لذا بهتر آن دانستيم كه از راه شمال درياى ( آبسگون ) خود را بماوراء النهر برسانيم .
منم تيمور جهانگشا ( فارسى ) — صفحة 151
مساهمون: مارسل بريون
ص١٥١