آيت در خزاعه آمد و رؤساى ايشان ، منهم : هلال بن عويم و سراقة بن مالك و بنو مدلج ، و اينان ( 1 ) با رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله مصالحه كرده بودند كه با رسول كارزار ( 2 ) نكنند و كس را يارى نكنند بر او . عبد اللَّه زبير ( 3 ) گفت : آيت در اسماء بنت ابى بكر آمد ، و سبب آن بود كه مادرش قتيله بنت عبد العزّى من بنى مالك بن حسل به مدينه آمد بنزديك اسماء ( 4 ) ، با او ( 5 ) پارهاى أقط ( 6 ) بود و پارهاى روغن گاو و چيزى ديگر ، و او مشرك ( 7 ) بود . أسماء گفت : [ 32 - پ ] من هديّهء تو قبول نكنم تا از رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - باز نپرسم . آنگه نزديك عايشه آمد تا عايشه ( 8 ) براى او بپرسيد ، خداى تعالى اين آيت فرستاد . رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - او را فرمود تا مادر ( 9 ) را به خانه برد و هديّهاش قبول كند و نيكو دارد او را .
آنگه باز نمود كه شما را نهى از كه كرد ( 10 ) ، گفت : إِنَّما يَنْهاكُمُ اللَّه ، خداى تعالى نهى كرد ( 11 ) شما را از آنان كه در دين كارزار ( 12 ) كردند ، و شما را از خانه ( 13 ) بيرون كردند و يكديگر را معاونت و مظاهرت كردند بر اخراج شما . * ( أَنْ تَوَلَّوْهُمْ ) * ، كه به ايشان تولَّا كنيد و با ايشان دوستى كنيد . * ( وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ) * ، و هر كه تولَّا كند به ايشان از جملهء ظالمان باشد ، و ولايت و مودّت نه به جاى خود نهاده باشد .
هامش
( 1 ) . اساس : و آنان كه ، با توجّه به آد ، گا تصحيح شد .
( 12 - 2 ) . آد ، گا : كالزار .
( 3 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : عبد اللَّه بن زبير .
( 4 ) . آد و ديگر نسخه بدلها و هديّه آورد .
( 5 ) . آد ، گا : براى او ، كا : بنزديك او .
( 6 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : قرظ .
( 7 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : مشركه .
( 8 ) . گا از .
( 9 ) . آد ، گا : مادرش .
( 10 ) . اساس : كرد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 11 ) . آد ، كا ، گا : كه كرد .
( 13 ) . آد ، گا : خانههاتان .