كنيم بر او ( 1 ) . * ( فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ ) * ، گفت : چون ايشان را مؤمن دانيد بر اين تفسير ، ايشان را با كافران مدهيد . * ( لا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَلا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ ) * ، چه نه ايشان حلال باشند بر آن شوهران و نه آن شوهران حلال باشند ايشان را .
* ( وَآتُوهُمْ ما أَنْفَقُوا ) * ، و به شوهران ايشان دهيد آنچه ايشان خرج كرده باشند از مهر و نفقه .
امّا در عهد [ كردن ] ( 2 ) رسول و شرط او با مشركان دو قول گفتند : يكى آن كه شرط در حقّ مردان بود ، در ( 3 ) زنان نبود ، بر اين وجه آيت ( 4 ) ناسخ آن شرط نباشد ، و قولى ديگر آن كه : شرط عام بود در حقّ مردان [ 33 - ر ] و زنان جز آن كه شرط به اين آيت منسوخ شد .
ابن زيد گفت : رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - تفريق كرد ميان او و شوهرش بى طلاق شوهرش و بعد استبراء رحمها او را به شوهر داد . زهرىّ گفت : اگر نه آن مصالحه بودى ، رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - ردّ مهر نكردى و مهر با مشركان ندادى ، و بعضى فقها گفتند : اين حكم نيز منسوخ است تا اگر امروز زنى از سراى حرب به سراى اسلام ( 5 ) آيد ، مهر با شوهرش نبايد دادن ، و به اتّفاق بينونت ايشان از شوهران ( 6 ) اسلام باشد . چون زنان اسلام آرند و مردان بر كفر اقامت كنند ، و اگر شوهران اسلام آرند پيش از آن كه زنان از عدّه بيرون آيند ايشان اوليتر باشند .
آنگه گفت : * ( وَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ ) * ، بر شما حرجى و بزهاى [ نباشد ] ( 7 ) كه ( 8 ) ايشان را به زنى كنيد چون اجر بدهيد ، و مراد به اجر و مزد ، مهر است . و هر كجا
هامش
( 1 ) . آد ، كا ، گا گفت چون ايشان را مؤمن دانيد .
( 7 - 2 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 3 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : و در حقّ .
( 4 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : اين .
( 5 ) . آد ، كا ، گا : از دار الحرب به دار السلام .
( 6 ) . آد با ، كا ، گا به .
( 8 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : چون .