بپرس آنان را كه فرستاديم از پيش تو از پيغامبران ما ، كرديم بجز ( 1 ) خداى خدايانى كه پرستيدند ايشان ( 2 ) ؟
بفرستاديم موسى را به آيات ما به فرعون و لشكرش ، گفت : من پيغامبر خداى جهانيا ( 3 ) ام .
چون آمد به ايشان به آيتهاى ما كه بينى ايشان از آن مىخندند ( 4 ) .
و ننماييم ( 5 ) ايشان را آيتى الا و آن مهتر باشد از مانندش ، و بگرفتيم ايشان را به عذاب تا همانا ايشان باز آيند .
گفتند : اى جادو ! بخوان براى ما خدايت را به آن عهد كه كرد نزد تو ( 6 ) كه ما راه يافتهايم ( 7 ) .
چون برداشتيم از ايشان عذاب كه بنگرى ايشان عهد مىشكافتند ( 8 ) .
ندا كرد فرعون در قومش ، گفت : اى قوم من ! نه مراست پادشاهى مصر و اين جويها كه مىرود از زيرش ( 9 ) ؟ نمىبينى ( 10 ) ؟
يا من بهترم از اين ( 11 ) كه او خوار است و نزديك نيست كه بيان كند .
[ 205 - پ ] چرا نيفگندند بر او دستورنجها ( 12 ) از زر ، يا بيامدند با او فريشتگان ( 13 ) پيوسته .
هامش
( 1 ) . ما : از جز ، لا : از دون .
( 2 ) . لا : ايشان را پرستند .
( 3 ) . جهانيا / جهانيان ، ما : جهانيانم ، لا : عالميان .
( 4 ) . ما : مىخنديدند .
( 5 ) . ما : نبينم .
( 6 ) . ما : نزديك تو است .
( 7 ) . لا : راه يافتگانيم .
( 8 ) . لا : ناگاه ايشان عهد بشكستند .
( 9 ) . لا : از زير بارگاه من .
( 10 ) . لا : اى شما نمىبينيد .
( 11 ) . لا ، افزوده : كس .
( 12 ) . ما : دستورنجنها .
( 13 ) . لا ، افزوده : به هم .