و آنچه دادند شما را از چيزى متاع زندگانى نزديكتر ( 1 ) است و آنچه بنزديك خداى است بهتر و باقىتر است آنان را كه ايمان آوردند و بر خدايشان توكل كنند ( 2 ) .
و آنان كه پر خيزند ( 3 ) از گناهان ( 4 ) بزرگ و زشتيها چون خشم گيرند ، ايشان را بيامرزند .
و آنان كه اجابت كنند خداى را و به پاى دارند نماز و كار ايشان به مشورت بود ميان ايشان و از آنچه روزى دهيم ايشان را نفقت كنند .
و آنان كه چون برسد به ايشان ظلم ايشان كينه كشند .
و جزاى ( 5 ) بدى ، بدى باشد مانند آن هر كه عفو كند و نيكى كند مزد او بر خداى است كه او دوست ندارد بيداد كاران را .
و هر كه كينه كشد پس بيداديش آن را نيست بر ايشان راهى .
راه بر آن است كه ظلم كند ( 6 ) بر مردمان و بغى كنند در زمين بناحق ( 7 ) ، ايشان راست عذابى دردناك .
[ 182 - ر ] ، و آن را كه صبر كند و بيامرزد آن از واجب كارها باشد .
و هر كه را عذاب ( 8 ) كند خداى ، نيست او را يارى از
هامش
( 1 ) . ما ، لا : دنيا .
( 2 ) . ما : كردند .
( 3 ) . پرخيزند / پرهيزند ، ما : پرهيزيدن / پرهيزيدند .
( 4 ) . آب : گناهها ، ما : گناهان ، لا : كبائر گناه .
( 5 ) . لا : پاداشت .
( 6 ) . آب : كنند ، ما : اما راه آنان كه ظلم كنند ، لا : راه است بر آنها كه ظلم كنند .
( 7 ) . ما ، لا : به غير حق .
( 8 ) . آج ، لا : گمراه .