لكن فرو مىفرستد به اندازه چندان كه ( 1 ) خواهد كه او به بندگانش دانا و بيناست .
و او آن است ( 2 ) كه فرو فرستد باران از پس آن كه نوميد شده باشند و بگسترد رحمت ( 3 ) و او يار و ستوده است .
و از ( 4 ) آيتها ( 5 ) او آفريدن آسمانهاست و زمين و آنچه پراگند در او از روندگان و او بر گرد كردن ايشان چون خواهد تواناست .
و هر چه به ايشان رسد » از مصيبت به آن است كه كرد دستهاى شما و عفو كند از بسيارى .
و نيستى شما عاجز كننده در زمين و نيست شما را از جز خداى از يارى و نه ياورى ( 7 ) .
و از آيتها ( 8 ) كشتيها ( 9 ) ست در دريا چون كوهها .
اگر خواهد ساكن كند باد را تا بمانند ايستاده بر پشت او ( 10 ) ، در اين دليلهايى است هر شكيباى ( 11 ) شاكر را .
[ 181 - پ ] ، يا در اندازد ( 12 ) ايشان را به آنچه كردند و عفو كند از بسيارى .
و بداند آنان را كه خصومت كنند در آيات ما كه نيست ايشان را از جاى گريختن .
( 13 )
هامش
( 1 ) . لا : آنچه .
( 2 ) . آب ، لا : اوست .
( 3 ) . لا ، افزوده : خود را ، ما : خود .
( 4 ) . لا ، افزوده : جمله .
( 5 ) . ما : نشانهاى .
( 6 ) . لا : آنچه رسيد به شما .
( 7 ) . لا : دوستى و وليى و نه يارى كنندهاى .
( 8 ) . ما : آيات او ، لا : جمله آيات اوست .
( 9 ) . ما : نشانها .
( 10 ) . لا : دريا كه .
( 11 ) . ما : شكيبايى كننده .
( 12 ) . ما : درآورند .
( 13 ) . اساس ، آب و آج : و ما .