بنهند نامه را بينى گناهكاران را ترسنده ( 1 ) از آنچه در اوست . گويند :
اى واى ما ! چيست اين نامه را كه رها نكرده است هيچ گناه خرد و بزرگ الَّا بشمرده است آن را و يابند آنچه كرده باشند حاضر ، و بيداد ( 2 ) نكند خداى تو بر كس .
چون گفتيم فريتشگان را كه سجده كنى آدم را سجده كردند مگر ابليس كه بود از جنّ ( 3 ) ، برون آمد از فرمان خدايش مىگيرى او را و فرزندان او را دوستان به خلاف من ( 4 ) و ايشان شما را دشمناند ، بد است ( 5 ) او ظالمان را بدلى .
حاضر نياوردم ايشان را به آفريدن آسمانها و زمين و نه به آفريدن نفسهاى ايشان . نبودم گيرنده گمراه كنندگان را بازو و يار ( 6 ) .
قوله : * ( وَاتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ ) * ، خطاب است با رسول - عليه السّلام - گفت : بخوان اى محمّد ! آنچه بر تو وحى كردهاند از اخبار ( 7 ) اصحاب الكهف و جز آن ، [ اتل ] ( 8 ) ، امر باشد از تلاوت . و بعضى دگر گفتند : « اتل » ، متابعت كن آن را كه خداى بر تو وحى كرده است در قرآن از اوامر و نواهى و هر دو معنى محتمل است [ 161 - پ ] ، يقال : تلوت الرّجل اذا تبعته اتلوه تلوا و تلوت القرآن تلاوة ، و معنى هر دو با تتبّع راجع است ، چه قرآن خوان تتبّع آيات و كلمات مىكند ، * ( لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِه ) * ، كلام او را تغيير و تبديل نكنند ، يعنى در وعد او خلف نيايد و در خبر او كذب نرود ( 9 ) ، چه وعدهء او درست باشد و خبر او صدق . * ( وَلَنْ تَجِدَ ) * ، نيابى فرود او جز او پناهى و ملجائى . و گفتند : معدلى كه از او ميل كنى ، و بر هر دو قول موضع باشد . * ( وَاصْبِرْ نَفْسَكَ ) * ، اى
هامش
( 1 ) . قم : ترسندگان ، آط ، آب ، آج ، لب : ترسيده .
( 2 ) . آط ، آب ، آج ، لب : ظلم .
( 3 ) . قم ، آط ، آج ، لب : پرى .
( 4 ) . قم : آط ، آب ، آج ، لب : فرود من .
( 5 ) . قم : بئس است .
( 6 ) . قم ، مل : به بازو ، آط : به بازى ، آب : بسازد ، آج ، لب : به يارى .
( 7 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز قم و مل : قصّه .
( 8 ) . اساس : ندارد ، از قم افزوده شد .
( 9 ) . قم ، نبود .