تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 344

مساهمون:

ص٣٤٤
گرد درآيند به ميوهء او ( 1 ) در روز آيد مىگرداند دستهايش بر آنچه هزينه ( 2 ) كرده بود در آن و آن افتاده بود بر چفتهايش ( 3 ) گويد كاشك ( 4 ) من انباز نگرفتمى به خدايم كسى را . و نبود او را گروهى كه يارى او كنند از فرود خدا ، نباشد او كينه كش ( 5 ) . آن جا ولايت خداى را باشد كه او حقّ است ، او بهتر است به ثواب دادن و بهتر است به عاقبت . بزن براى اينان مثل زندگانى نزديكتر ( 6 ) چون آبى كه بفرستاديم آن را از آسمان آميخته شد به او گياه ( 7 ) زمين در روز آمد خشك شده مىبرد آن را بادها و بوده است خداى بر همه چيزى توانا ( 8 ) . خواسته و پسران ، زينت ( 9 ) زندگانى نزديكتر است و آنچه باقى است و نيك است بهتر است به نزديك خداى تو به ثواب و بهتر به اميد و آن روز كه برانيم كوهها را و بينى زمين را ظاهر و گرد كنيم ايشان را ، رها نكنيم از ايشان كسى را . عرضه كنند ايشان را بر خداى تو ايستاده آمدى به ما چنان كه آفريديم شما را نخست ( 10 ) بار بل دعوى كردى كه نكنيم ما شما را وعده‌اى .
هامش
( 1 ) . قم : به ميوه‌هاش . ( 2 ) . قم ، مل : نفقه كند ، آج ، لب : بدنيت . ( 3 ) . آط : چفتنهايش . ( 4 ) . آب ، آج ، لب : كاشكى . ( 5 ) . قم : كينه‌كشى . ( 6 ) . آط ، آب ، آج ، لب : دنيا . ( 7 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز قم : نبات . ( 8 ) . آط ، آب ، آج ، لب : قادر . ( 9 ) . قم ، آط ، آب : آرايش . ( 10 ) . همهء نسخه بدلها بجز قم : اوّل .