عاق و عاصى مشويد .
جماعت دگر مفسّران گفتند : معظم آيات الواح اين بود و مدار هر شريعت بر اين است : بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم ، هذا كتاب من اللَّه الملك الجبّار العزيز القهّار لعبده و رسوله موسى بن عمران سبّحني و قدّسني لا إله الَّا انا فاعبدني و لا تشرك بي شيئا و اشكر لي و لوالديك الى المصير احيك ( 1 ) حياة طيّبة ، تسبيح و تقديس من كن ، خدايى نيست جز من ، و شرك ميار به من چيزى ، و شكر من كن و شكر مادر و پدر كه بازگشت با من است تا زندگانى خوش دهم تو را ، و خون ناحق مريز كه بر تو حرام كردهام و الَّا آسمان و زمين بر تو تنگ شود ، و به نام من سوگند به دروغ مخور كه من توفيق ندهم آن را كه ( 2 ) مرا و نام مرا تعظيم نكند ، و گواهى مده الَّا با آنچه گوشت شنيده باشد و چشمت ديده و دلت دانسته كه فرداى قيامت اهل گواهى را بدارم و ايشان را از گواهى بپرسم ، و بر مردمان حسد مبر ( 3 ) به فضلى كه من ايشان را دادهام و روزى ، كه حاسد عدوّ نعمت من باشد و گرفتار ( 4 ) در نقمت من ، و زنا مكن و دزدى مكن تا روى رحمت از تو باز نگيرم و در آسمانها بر تو نبندم ، و براى جز من ذبح مكن كه هيچ قربان از زمين بر آسمان نشود كه به نام من كشته نباشند و با زن همسايه عذر مكن ( 5 ) كه مقتى عظيم است بنزديك من ، و به مردمان آن خواه كه به خود خواهى . اين نسخه ده آيت است كه در الواح بود و خداى تعالى اين خصال جمع كرد و ( 6 ) در هژده آيت از سورهء بنى اسرائيل نهاد في قوله : وَقَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاه وَبِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً ( 7 ) - الى قوله : ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ » . آنگه جمع كرد اين را در سه آيت از ( 9 ) سورت أنعام في قوله :
هامش
( 1 ) . اساس : احييك ، با توجّه به مج تصحيح شد .
( 2 ) . آج ، لب او .
( 3 ) . آج ، لب : مبريد .
( 4 ) . اساس : گفتار ، با توجّه به مج ، وز تصحيح شد .
( 5 ) . آج ، لب : مكنيد .
( 6 ) . مج ، وز ، مل ، لت : ندارد .
( 7 ) . سورهء بنى اسرائيل ( 17 ) آيهء 23 .
( 8 ) . سورهء بنى اسرائيل ( 17 ) آيهء 39 .
( 9 ) . مج ، وز ، مل : در .