تكبير كنند ، و چون به نشيبى فرو شوند حمد خداى كنند ، خاك طهور ايشان باشد و زمين مسجد ايشان ، هر كجا باشند از جنابت به خاك طهارت كنند چون آب نيابند ، و روز قيامت أغرّ محجّل باشند از آثار وضو . بار خدايا ايشان را امّت من كن . گفت : ايشان امّت احمداند .
گفت : بار خدايا در توريت صفت قومى مىيابم كه چون همّت كنند [ به ] ( 1 ) طاعتى ايشان [ را ] ( 2 ) هنوز ناكرده يكى را يكى بنويسند . چون بكنند يكى را ده بنويسند تا به هفتصد ( 3 ) چون همّت كنند به سيّئتى و نكنند چيزى بر ايشان ننويسند . چون بكنند ، يكى را يكى بنويسند . بار خدايا ايشان را [ از ] ( 4 ) امّت من كن ، گفت : ايشان امّت محمّداند ( 5 ) .
گفت : بار خدايا در توريت صفت قومى مىيابم كه ايشان امّت مرحومه باشند ضعيفان باشند ، كتاب به ميراث برگيرند ، بعضى از ايشان ظالم لنفسه باشند و بهرى مقتصد ، و بهرى سابق بالخيرات و جمله ايشان مرحوم باشند .
ايشان را از امّت من كن . گفت : ايشان امّت محمّداند .
گفت : بار خدايا در كتاب قومى را مىيابم كه مصحفهاى ايشان دلهاشان باشد . لباس اهل بهشت پوشند ، در نماز صف كشند در مسجدها ( 6 ) چون صفهاى فرشتگان . آواز ايشان در مساجد به تسبيح و تهليل چون دوىّ نحل باشد . از ايشان كس به دوزخ نرود ( 7 ) كه آن جا بماند هميشه ايشان را از امّت من كن . گفت :
ايشان امّت احمداند .
چون موسى - عليه السّلام - عجب بماند از چيزهايى كه خداى نهاده بود امّت محمّد را ، گفت : بار خدايا پس مرا از امّت محمّد كن . خداى تعالى اين سه آيت داد او را : * ( قالَ يا مُوسى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسالاتِي وَبِكَلامِي ) * - الى
هامش
( 4 - 2 - 1 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به مج ، وز افزوده شد .
( 3 ) . مج ، وز ، مل ، آن : هفصد ، آج ، لب : نهصد .
( 5 ) . مج ، وز : احمداند .
( 6 ) . آج ، لب : مسجد .
( 7 ) . مج ، وز ، مل ، لت : شود .