تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 396

مساهمون:

ص٣٩٦
قوله : * ( سَأُرِيكُمْ دارَ الْفاسِقِينَ ) * . اين دو آيت است ، و آيت سديگر ( 1 ) : وَمِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِه يَعْدِلُونَ ( 2 ) . موسى - عليه السّلام - دل خوش گشت . قوله تعالى : * ( وَكَتَبْنا لَه فِي الأَلْواحِ ) * - الآية [ 195 - پ ] ، حق تعالى در اين آيت بر سبيل منّت گفت : ما بنوشتيم ( 3 ) در الواح براى موسى موعظتى و پندى . ابن جريج گفت : الواح موسى از زمرّد بود . ربيع أنس گفت : از ( 4 ) تگرگ بود ، بعضى دگر گفتند : خداى تعالى جبريل را فرمود تا از عدن بياورد . كلبي گفت : از ياقوت سرخ بود . وهب گفت : از سنگى سخت بود كه خداى تعالى نرم بكرد براى او تا ببريد به دست خود و بشكافت به انگشتان خود ، و موسى - عليه السّلام - صرير قلم آن ( 5 ) مىشنيد كه بر لوح مىرفت به كلمات عشر ، و اين در اوّل ذو القعده بود و طول الواح بر طول موسى بود . مقاتل گفت : كتابت الواح چون نقش نگين بود ( 6 ) . ربيع أنس گفت : توريت چندان بود كه بار هفتاد شتر ، يك جزو او ( 7 ) به يك سال توانستندى خواند [ ن ] ( 8 ) ، و كسى نبود ( 9 ) كه جمله بر خواندى الَّا موسى - عليه السّلام - و يوشع و عزير و عيسى . حسن بصرى گفت اين آيت كه : * ( وَكَتَبْنا لَه فِي الأَلْواحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا ) * ، در توريت هزار آيت است . وهب و مقاتل گفتند : از آنچه در الواح بود آن ( 10 ) بود كه : إنّي أنا اللَّه الرّحمن الرّحيم . هيچ چيز را به انباز من مكنيد در آسمان و زمين كه آن همه خلق من است و راه مزنى ( 11 ) و سوگند به دروغ مخورى ( 12 ) به نام من ، كه هر كه او سوگند دروغ خورد به نام من او را تزكيه نكنم . و خون ناحق مكنيد ، و زنا مكنى ( 13 ) و در مادر و پدر
هامش
( 1 ) . مل : سيوم ، آج ، لب ، آن : ديگر . ( 2 ) . سورهء اعراف ( 7 ) آيهء 159 . ( 3 ) . آج ، لب : بنويسيم . ( 4 ) . لت : آواز . ( 5 ) . مج ، وز ، مل ، لت : ندارد . ( 6 ) . آج ، لب و . ( 7 ) . مل ، آج ، لب ، بم ، آف ، آن : يك خروار . ( 8 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به مج ، وز افزوده شد . ( 9 ) . آج ، لب : نبودى . ( 10 ) . مج ، وز ، لت : اين . ( 11 ) . مج ، وز ، مل : مزنيد . ( 12 ) . مج ، وز ، مل : مخوريد . ( 13 ) . مج ، وز ، مل : مكنيد .
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 396 | دكتر محمد جعفر ياحقّى - دكتر محمد مهدى ناصح / الشيخ أبو الفتوح الرازي