تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 317

مساهمون:

ص٣١٧
گفت ( 1 ) موسى : اى فرعون ، من ( 2 ) فرستاده [ ام ] ( 3 ) از خداى جهانيان . سزاوار بر آن كه نگويم بر خداى الَّا راستى آوردم به شما حجّتى از خدايتان ، بفرست با من فرزندان يعقوب را . گفت اگر آورده‌اى حجّتى ، بيار آن را اگر تو از جملهء راست گويانى . بينداخت ( 4 ) عصايش كه ديدى ( 5 ) اژدهايى بود ظاهر . و بكشيد ( 6 ) دستش كه ديدى ( 7 ) آن سپيد بود نگرندگان را . [ 177 - پ ] ، گفتند جماعت از قوم فرعون ( 8 ) اين ( 9 ) جادويى است دانا . مىخواهد كه بيرون كند شما را از زمين شما ( 10 ) ، چه فرمايى ( 11 ) ؟ گفتند باز دار اين را و برادرش را و بفرست در شهرها جمع كنندگان را . ( 12 ) تا به تو آرند هر جادويى دانا را .
هامش
( 1 ) . مج : و گفت . ( 2 ) . مج ، وز ، لت رسول و . ( 3 ) . اساس : ندارد ، با توجه به مج ، وز افزوده شد . ( 4 ) . آج ، لب : پس بينداخت . ( 5 ) . مج ، وز : بديديد . ( 6 ) . مج ، وز : و بكند . ( 7 ) . مج ، وز : ديديد . ( 9 - 8 ) . مج ، وز كه . ( 10 ) . مج : زمينتان . ( 11 ) . مج ، وز : فرماييد ، آج ، لب : مىفرماييد . ( 12 ) . مج ، آج ، لب : سحّار .