ايمان و توبه را وقوع ( 1 ) قبول نباشد براى الجا .
وَ إِلهُكُمْ إِله واحِدٌ لا إِله إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ ‹ 163 › إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِما يَنْفَعُ النَّاسَ وَما أَنْزَلَ اللَّه مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِه الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَبَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّياحِ وَالسَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ لآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ‹ 164 › وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّه أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّه وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّه وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّه جَمِيعاً وَأَنَّ اللَّه شَدِيدُ الْعَذابِ ‹ 165 › إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبابُ ‹ 166 › وَقالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّه أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ وَما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ ‹ 167 ›
خداى شما يكى ( 2 ) خداست ، نيست خداى مگر او بخشايندهء بخشايشگر ( 3 ) .
[ 185 - پ ]
در آفريدن آسمانها و زمين و آمد شد ( 4 ) شب و روز و كشتيها كه مىرود در دريا به آنچه سود كند مردمان را و آنچه بفرستاد خداى از آسمان از آبى زنده به آن باز كرد ( 5 ) زمين را پس مرگش ، و بپراگند در او از هر جانورى ، و گردانيدن بادها و ابر فرمان بردار كرده ميان آسمان و زمين آياتى هست خردمندان را ( 6 ) .
[ 186 - ر ]
و از مردمان كس هست كه مىگيرد بجز خداى همتايانى ، دوست مىدارند آنان را چون دوستى خداى ، و آنان كه ايمان دارند سختتر دوست دارند خداى را ، و اگر دانندى ظالمان چون بينند عذاب ( 7 ) كه قوّت خداى را باشد همه ، و خداى سخت عذاب است .
( 8 )
چون بيزار شوند ايشان كه پسر وى كرده باشند ايشان را از ايشان ( 9 ) كه پسروى كنند و بينند عذاب و بريده شود ( 10 ) به ايشان رسنهايى ( 11 ) .
هامش
( 1 ) . همهء نسخه بدلها و .
( 2 ) . مج ، وز ، دب ، آج ، لب ، فق : و خداى شما يك .
( 3 ) . دب ، فق : مهربان .
( 4 ) . مج در .
( 5 ) . مج ، وز ، آج ، دب : زنده باز كردن به آن ، لب ، فق : زنده باز كرد به آن .
( 6 ) . مج : مردمانى خردمند را ، وز ، دب ، آج ، لب : مردمان خردمند را .
( 7 ) . فق را .
( 8 ) . فق : تبرّأ .
( 9 ) . دب : آنان .
( 10 ) . دب ، آج ، لب ، فق : شوند .
( 11 ) . مج ، وز ، دب ، آج ، لب ، فق : رسنها .