استرجاع كند و بگويد : * ( إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ ) * عبد اللَّه عبّاس گفت : چون مؤمن عند آن كه او را مصيبتى رسد رضا دهد و تسليم و استرجاع كند ، خداى تعالى او را سه چيز بدهد : صلات ( 1 ) از قبل او و رحمت و هدايت ( 2 ) .
ام سلمه گويد از رسول - صلَّى اللَّه عليه و إله - شنيدم كه گفت : هيچ بندهء مسلمانى نباشد كه او را مصيبتى رسد ، او عند آن مصيبت آنچه خداى تعالى فرموده است بگويد از كلمهء استرجاع ، يعنى گفتن : * ( إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ ) * ، آنگه گويد :
اللَّهم احبرني ( 3 ) في مصيبتي و اخلفني خيرا منها ،
و الَّا خداى تعالى عوض آن بهتر از آنش باز دهد .
آنگه گفت : چون ابو سلمه بمرد ، من گفتم : در ميان مسلمانان از ابو سلمه بهتر كجا باشد ( 4 ) ؟ اوّل جماعت مهاجران است ، تا رسول - عليه السّلام - حاطب بن أبي بلتعه را فرستاد و مرا بخواست . من گفتم : دخترى دارم ، و من زنى غيورم . گفت : امّا دخترش را خداى تعالى كفايت كند ، و اما غيرتش من دعا كنم تا برود . و در روايتى ديگر ، گفتم : و مرا از اولياء من هيچ كس حاضر نيست ، رسول - عليه السّلام - گفت :
هيچ ولى نباشد و الَّا به آن رضا دهد كه من دامادش باشم .
و روايت است از وهب منبّه كه گفت : يك روز موسى كليم - عليه السّلام - در مناجات با خداى تعالى گفت : الهى از منازل بهشت كدام به تو نزديكتر است به معنى كرامت ؟ گفت : حظيرهء قدس . گفت : بار خدايا ! ساكنان حظيرهء قدس كه باشند ؟ گفت : اصحاب مصيبات . موسى گفت : بار خدايا ! صفت ايشان مرا بگو ، گفت : يا موسى ! آنان باشند كه چون ايشان را ابتلا كنم به بليّتى صبر كنند ، و چون بر ايشان نعمتى كنم شكر كنند ، و چون مصيبتى رسد ايشان را بگويند : * ( إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ ) * ، اينان اهل حظيرهء قدس باشند .
مغيره شعبه روايت كند كه : دوال نعل رسول - عليه السّلام - بگسست ، استرجاع كرد و گفت : * ( إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ ) * ما گفتيم : يا رسول اللَّه ! اين نيز مصيبتى باشد ؟
هامش
( 1 ) . دب ، آج ، لب ، مر او .
( 2 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر از حق .
( 3 ) . دب ، وز ، فق : أجرنى .
( 4 ) . مر او .