گفتند ، گفت : مرا صبر نماند ، من گفتم از پس پرده : و عليكم السّام و اللَّعنة و الغضب يا اعداء اللَّه .
رسول - عليه السّلام - مرا گفت : خاموش باش . چون ايشان برفتند ، رسول - عليه السّلام - مرا ملامت كرد و گفت : چرا سخن گفتى ؟ گفتم : يا رسول اللَّه ! من بر خويشتن مالك نبودم كه جواب ندهم ، گفت : ندانى كه جهودان قومىاند حسود و بسيار حسد ، و بر هيچ چيز حسد ايشان بيشتر نيست از خصال مسلمانان ، از آن كه بر سلام ، كه حق تعالى به تحيّت ما كرده است ، و آن تحيّت اهل بهشت است ، و بر آمين گفتن به عقب دعا . پس هر كه حسد كار بندد ، به جهودان اقتدا كرده باشد .
* ( مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ) * ، پس از آن كه حق ، ايشان را روشن شد ، يعنى پس از آن كه بدانستند و بشناختند كه تو رسول خدايى ، و نعت و صفت تو در توريت بخواندند .
آنگه حق تعالى گفت : رها كنى ايشان را ، * ( فَاعْفُوا وَاصْفَحُوا ) * ، ايشان را عفو كنى . و « صفح » عفو باشد ، و اصل او اعراض بود حتّى تبد و صفحة وجهك ، از او بگردى ( 1 ) تا جانب رويت پيدا شود . * ( حَتَّى يَأْتِيَ اللَّه بِأَمْرِه ) * ، تا خداى تعالى كار خود يا ( 2 ) فرمان خود بيارد .
عبد اللَّه عبّاس گفت به روايت ابن ابي طلحه ( 3 ) : اين منسوخ است بقوله : فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ( 4 ) . . . ، و اين قول قتاده است و ربيع ( 5 ) انس و سدّي . و بهرى دگر گفتند منسوخ است بقوله : قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّه وَلا بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّه وَرَسُولُه ( 6 ) - الاية .
و محمّد بن علىّ الباقر - عليهما السّلام - گفت : خداى تعالى رسول را - عليه السّلام - قتال نفرمود تا اين آيت آمد : أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّه عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ( 7 ) .
هامش
( 1 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : تا از او بگرديد .
( 2 ) . همهء نسخه بدلها : با .
( 3 ) . همهء نسخه بدلها كه .
( 4 ) . سورهء توبه ( 9 ) آيهء 5 .
( 5 ) . مج ، وز ، مب ، مر و .
( 6 ) . سورهء توبه ( 9 ) آيهء 29 .
( 7 ) . سورهء حج ( 22 ) آيهء 39 .