آنحضرت است .
در خاتمه نا گفته نماند ممكن است مراد از احمد در آيهء * ( يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُه أَحْمَدُ . . . ) * معناى وصفى باشد يعنى كسى كه در ستودن خدا از ديگران برتر است و يا كسى كه در ستوده بودن از ديگران بالاتر است . در اين صورت حضرت عيسى از صفت آنحضرت نيز خبر داده است چنان كه آيهء 157 سورهء اعراف وصف آنحضرت را از تورات و انجيل نقل مىكند * ( الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَه مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ . . . ) * .
و ممكن است مراد فقط اسم آنحضرت باشد چنان كه * ( « اسْمُه أَحْمَدُ » ) * قرينهء آن است در اين صورت بايد دانست كه محمد و احمد هر دو از نامهاى مشهور آنحضرت است حضرت ابو طالب صلوات اللَّه و سلامه عليه در اشعار خود در بارهء آنحضرت ميگويد :
ا لم تعلموا انّا وجدنا محمّدا رسولا كموسى خطَّ فى اوّل الكتب و لقد علمت بانّ دين محمّد من خير اديان البريّة دينا لقد اكرم الله النّبىّ محمّدا فاكرم خلق اللَّه فى النّاس احمد و شق له من اسمه ليجلَّه فذو العرش محمود و هذا محمّد لعمرى لقد كلَّفت و جدا باحمد و احببته حبّ الخليل المواصل ( الغدير ج 7 ص 332 - 340 ) چنان كه مىبينيم هر دو نام را در اشعار خود آورده است .
در مجمع البيان ذيل آيهء ما نحن فيه از يك شاعر نقل مىكند .
صلَّى الا له و من يحفّ بعرشه و الطَّيّبون على المبارك احمد طبرسى و ابن كثير در تفسير خود از صحيح بخارى از حضرت رسول ( ص ) نقل ميكنند كه فرمود : براى من نامهائى است منم محمد ، منم احمد ، منم ماحى . . .
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 180
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص١٨٠