ولى اين تفسير ، ضعيف به نظر مىرسد ، چرا كه نافله در اصل ، به معنى مصطلح امروز يعنى « نماز مستحبّ » نبوده ، بلكه به معنى زياده و اضافه است ، و مىدانيم كه نماز شب هر گاه بر پيامبر ص واجب بوده باشد اضافه بر فرائض يوميه است .
به هر حال در پايان آيه نتيجه اين برنامه الهى روحانى و صفابخش را چنين بيان مىكند : « باشد كه در پرتو اين عمل ، خداوند تو را به » مقام محمود « مبعوث كند » ( * ( عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً ) * ) .
بدون شك « مقام محمود » مقام بسيار برجسته اى است كه ستايش برانگيز است ( چرا كه محمود از ماده حمد به معنى ستايش مىباشد ) .
و از آنجا كه اين كلمه به طور مطلق آمده است ، شايد اشاره به اين باشد كه ستايش همگان را از اولين و آخرين متوجه تو مىكند .
روايات اسلامى ، اعم از روايات اهل بيت ع و رواياتى كه از طرق برادران اهل تسنن نقل شده است مقام محمود را به عنوان مقام شفاعت كبرى تفسير كرده است ، چرا كه پيامبر ص بزرگترين شفيعان در عالم ديگر است و آنها كه شايسته شفاعت باشند ، مشمول اين شفاعت بزرگ خواهند شد .
آيه بعد به يكى از دستورات اصولى اسلام كه از روح ايمان و توحيد ، سر چشمه مىگيرد اشاره كرده مىگويد : « بگو پروردگارا ! ورود مرا در هر كار نيز صادقانه قرار ده » ( * ( وَقُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ ) * ) ( 1 ) هيچ كار فردى و اجتماعى را جز با صدق و راستى آغاز نكنم ، همچنين هيچ برنامه اى را جز به راستى پايان ندهم ، راستى و صداقت و درستى و امانت ،
هامش
( 1 ) « مدخل » و « مخرج » در اينجا به معنى « ادخال » و « اخراج » است ، و معنى مصدرى را مىرساند .