به همين دليل دوستان خدا هميشه از عبادتهاى آخر شب ، براى تصفيه روح و حيات قلب و تقويت اراده و تكميل اخلاص ، نيرو مىگرفتهاند .
در آغاز اسلام نيز پيامبر ص با استفاده از همين برنامه روحانى مسلمانان را پرورش داد ، و شخصيت آنها را آن قدر بالا برد كه گويى آن انسان سابق نيستند ، يعنى از آنها انسانهاى تازه اى آفريد ، مصمم ، شجاع ، با ايمان ، پاك و با اخلاص و شايد مقام محمود كه در آيات فوق به عنوان نتيجه نافله شب آمده است اشاره به همين حقيقت نيز باشد .
بررسى رواياتى كه در منابع اسلام در فضيلت نماز شب وارد شده نيز روشنگر همين حقيقت است ، به عنوان نمونه :
1 - پيغمبر اكرم ص مىفرمايد :
خيركم من اطاب الكلام و اطعم الطعام و صلى بالليل و الناس نيام :
« بهترين شما كسانى هستند كه در سخن گفتن مؤدبند گرسنگان را سير مىكنند و در شب در آن هنگام كه مردم خوابند نماز مىخوانند » ( 1 ) .
امير مؤمنان على ع مىفرمايد :
قيام الليل مصحة للبدن و مرضاة للرب عز و جل و تعرض للرحمة و تمسك باخلاق النبيين :
« قيام شب موجب صحت جسم و خشنودى پروردگار و در معرض رحمت او قرار گرفتن و تمسك به اخلاق پيامبران است » ( 2 ) .
3 - امام صادق ع به يكى از يارانش فرمود :
لا تدع قيام الليل فان المغبون من حرم قيام الليل :
« دست از قيام شب برمدار ، مغبون كسى است كه از قيام و عبادت شب محروم گردد » ( 3 ) .
4 - رسول خدا ص مىفرمايد :
من صلى بالليل حسن وجهه بالنهار :
« كسى كه نماز شب بخواند صورت ( و سيرتش ) در روز نيكو خواهد بود » ( 4 ) .
هامش
( 1 و 2 و 3 و 4 ) بحار الانوار جلد 87 صفحه 142 تا 148 .