نكتهها :
1 - نقش رهبرى در زندگى انسانها .
قبول زندگى جمعى در حيات انسانها نمىتواند از مساله رهبرى جدا باشد ، چرا كه براى مشخص كردن خط اصلى يك جمعيت ، هميشه نياز به رهبر و پيشوايى است ، اصولا پيمودن راه تكامل بدون استفاده از وجود رهبر ممكن نيست ، و سر ارسال پيامبران و انتخاب اوصيا براى آنان همين است .
در علم عقائد و كلام نيز با استفاده از قاعده لطف و توجه به نقش رهبر در نظم جامعه و جلوگيرى از انحرافات ، بعثت انبياء و لزوم وجود امام در هر زمان اثبات شده است .
اما به همان اندازه كه يك رهبر الهى و عالم و صالح ، راه وصول انسان را به هدف نهايى ، آسان و سريع مىكند ، تن دادن به رهبرى ائمه كفر و ضلال ، او را به پرتگاه بدبختى و شقاوت مىافكند .
در تفسير اين آيه در منابع اسلامى ، احاديث متعددى وارد شده كه روشنگر مفهوم آيه و هدف از امامت است :
در حديثى كه شيعه و اهل تسنن از امام على بن موسى الرضا ع به سندهاى صحيح نقل كردهاند چنين مىخوانيم كه آن امام ع از پدرانش از پيامبر ص در تفسير اين آيه نقل فرمود :
يدعى كل اناس به امام زمانهم و كتاب ربهم و سنة نبيهم :
« در آن روز هر قومى همراه امام زمانشان و كتاب پروردگار و سنت پيامبرشان خوانده مىشوند » ( 1 ) .
و نيز از امام صادق ع چنين مىخوانيم :
الا تحمدون اللَّه اذا كان يوم القيامة فدعا كل قوم الى من يتولونه و دعانا الى رسول اللَّه و فزعتم الينا
هامش
( 1 ) مجمع البيان ذيل آيه مورد بحث .