اما ظاهرا مشهورا و اما خائفا مغمورا ، لئلا تبطل حجج اللَّه و بيناته .
« آرى به خدا سوگند صفحه روى زمين هرگز از رهبرى كه با حجت الهى قيام كند خالى نشود ، خواه ظاهر و آشكار باشد يا ( بر اثر نداشتن پيروان كافى ) ترسان و پنهان ، تا نشانههاى الهى و دلائل فرمان او از ميان نرود ( 1 ) » .
در زمينه معنى امامت و لزوم آن در جهان انسانيت در جلد اول ذيل آيه 124 سوره بقره نيز بحث كردهايم .
4 - كوردلان !
قرآن تعبير جالبى از مشركان و بيدادگران در آيات فوق دارد ، از آنها به عنوان « اعمى » توصيف مىكند كه اشاره به اين حقيقت است كه چهره حق همه جا آشكار است اگر چشم بينايى باشد ، چشمى كه آيات خدا را در پهناى اينجهان به بيند ، چشمى كه درسهاى عبرت را در صفحات تاريخ ، بخواند ، چشمى كه سرنوشت جباران و ستمگران را مشاهده كند ، خلاصه چشمى باز و حقنگر ! اما هنگامى كه پردههاى ضخيمى از جهل ، غرور ، تعصب ، لجاجت و شهوت اين چشم بيناى دل آدمى را از كار انداخت ديگر توان ديد ندارد ، و با اينكه جمال حق حجاب و پرده ندارد او از مشاهده آن ناتوان است .
در حديثى از امام باقر ع مىخوانيم : كه در تفسير آيه فوق فرمود :
من لم يدله خلق السماوات و الارض ، و اختلاف الليل و النهار ، و دوران الفلك و الشمس و القمر و الآيات العجيبات على ان وراء ذلك امر اعظم منه ، فهو فى الآخرة اعمى و اضل سبيلا
« كسى كه آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز و گردش ستارگان و خورشيد و ماه و نشانههاى شگفتانگيز او را از حقيقت بزرگترى كه وراى آن نهفته است آگاه نسازد او در آخرت اعمى
هامش
( 1 ) نهج البلاغه كلمات قصار 147 .