چنان كه مىفرمايد :
إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ :
« كارهاى نيك آثار پاره اى از گناهان را از بين مىبرد » ( هود - 114 ) .
3 - شفاعت كه شرح آن در جلد اول تفسير نمونه صفحه 160 گذشت .
4 - پرهيز از گناهان « كبيره » كه موجب بخشش گناهان « صغيره » مى - گردد همانطور كه شرح آن در ذيل آيات 31 و 32 از همين سوره گذشت .
5 - عفو الهى كه شامل افرادى مىشود كه شايستگى آن را دارند ، همانطور كه در آيه مورد بحث بيان گرديد .
مجددا يادآورى مىكنيم كه عفو الهى مشروط به مشيت او است و به اين ترتيب يك مسئله عمومى و بدون قيد و شرط نيست ، و مشيت و اراده او تنها در مورد افرادى است كه شايستگى خود را عملا به نوعى اثبات كردهاند ، و از اينجا روشن مىشود كه چرا شرك قابل عفو نيست ، زيرا مشرك ارتباط خود را از خداوند به كلى بريده است و مرتكب كارى شده كه بر خلاف تمام اساس اديان و نواميس آفرينش است .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 49 تا 50 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّه يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَلا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ‹ 49 › انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّه الْكَذِبَ وَكَفى بِه إِثْماً مُبِيناً ‹ 50 ›
ترجمه :
49 - آيا نديدى آنهايى را كه خودستايى مىكنند ( اين خودستائيها بى ارزش است ) ولى خدا هر كس را بخواهد ستايش مىكند و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد .
50 - ببين چگونه به خدا دروغ مىبندند و همين گناه آشكار ( براى مجازات آنان ) كافى است .