آنها ، هر يك خود را « قبيله برتر » مىدانست .
در عصر اخير مسئله تفوقطلبى نژاد آلمان و يا نژاد اسرائيل سرچشمه جنگهاى جهانى و يا جنگهاى منطقه اى شد .
در صدر اسلام نيز قوم يهود و نصارى نسبت به ديگران گرفتار چنين توهمى بودند و لذا به زحمت حاضر مىشدند كه در برابر حقايق اسلام تسليم گردند . به همين جهت در آيه بعد ، قرآن با شدت ، اين گونه توهمات و برترىطلبىها را مىكوبد و آن را يك نوع افترا و دروغ به خدا بستن و گناه بزرگ و آشكار معرفى مىكند ، و مىفرمايد :
* ( انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّه الْكَذِبَ وَكَفى بِه إِثْماً مُبِيناً ) * : « ببين اين جمعيت چگونه با ساختن فضائل دروغين و نسبت دادن آنها به خدا ، به پروردگار خويش دروغ مىبندند ، آنها اگر گناهى جز همين گناه نداشته باشند ، براى مجازات آنان كافى است » .
على ع در خطبه معروف « همام » در باره صفات ممتاز پرهيزكاران چنين مىگويد :
لا يرضون من اعمالهم القليل و لا يستكثرون الكثير فهم لانفسهم متهمون و من اعمالهم مشفقون اذا زكى احد منهم خاف مما يقال له فيقول انا اعلم بنفسى من غيرى و ربى اعلم بى من نفسى اللهم لا تؤاخذنى بما يقولون و اجعلنى افضل مما يظنون و اغفر لى ما لا يعلمون
: « آنها هرگز از اعمال كم خود راضى نيستند و هيچگاه اعمال زياد خود را بزرگ نمىشمرند ، آنها در همه حال خود را در برابر انجام وظايف متهم مىشمرند و از اعمال خويش بيمناكند ، هنگامى كه كسى يكى از آنان را بستايد از آنچه در حق آنها مىگويد ، وحشت مىكند و چنين مىگويد : من به حال خود از ديگران آگاهترم ، و خدا نسبت به من از من آگاهتر است ، پروردگارا ! به اين ستايشى كه ستايشگران در حق من مىكنند مرا مؤاخذه مكن و مرا از آنچه گمان مىبرند ،
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤١٥