كشورهاى مختلفى تحت فشار شديد قرار گرفتند و نفرات زيادى را از دست دادند ، و هم اكنون نيز در شرائط بسيار نامساعد و خطرناكى زندگى مىكنند .
در پايان آيه براى تاكيد اين تهديدها مىفرمايد : « فرمان خدا در هر حال انجام مىشود و هيچ قدرتى مانع از آن نخواهد بود » ( * ( وَكانَ أَمْرُ اللَّه مَفْعُولًا ) * ) .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 48 ]
إِنَّ اللَّه لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه وَيَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّه فَقَدِ افْتَرى إِثْماً عَظِيماً ‹ 48 ›
ترجمه :
48 - خداوند ( هرگز ) شرك را نمىبخشد و پائينتر از آن را براى هر كس بخواهد ( و شايستگى داشته باشد ) مىبخشد ، و آن كس كه براى خدا شريكى قائل گردد ، گناه بزرگى مرتكب شده است .
تفسير :
اميدبخشترين آيات قرآن
آيه فوق صريحا اعلام مىكند كه همه گناهان ممكن است مورد عفو و بخشش واقع شوند ، ولى « شرك » به هيچ وجه بخشوده نمىشود ، مگر اينكه از آن دست بردارند و توبه كنند و موحد شوند ، و به عبارت ديگر هيچ گناهى به تنهايى ايمان را از بين نمىبرد همانطور كه هيچ عمل صالحى با شرك ، انسان را نجات نمىبخشد ( * ( إِنَّ اللَّه لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه وَيَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ ) * ) .
ارتباط اين آيه با آيات سابق از اين نظر است كه يهود و نصارى هر يك به نوعى مشرك بودند ، و قرآن بوسيله اين آيه به آنها اعلام خطر مىكند كه اين عقيده را ترك گويند كه گناهى است غير قابل بخشش ، سپس در پايان آيه دليل اين موضوع را بيان كرده مىفرمايد : « كسى كه براى خدا شريكى قائل شود گناه بزرگى