[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 13 تا 14 ]
تِلْكَ حُدُودُ اللَّه وَمَنْ يُطِعِ اللَّه وَرَسُولَه يُدْخِلْه جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‹ 13 › وَمَنْ يَعْصِ اللَّه وَرَسُولَه وَيَتَعَدَّ حُدُودَه يُدْخِلْه ناراً خالِداً فِيها وَلَه عَذابٌ مُهِينٌ ‹ 14 ›
ترجمه :
13 - اينها مرزهاى الهى است ، و هر كس اطاعت خدا و پيامبرش را كند ( و مرزهاى قوانين او را محترم بشمرد ) وى را در باغهايى از بهشت وارد مىكند كه همواره آب از زير درختان آن جارى است و جاودانه در آن مىمانند و اين پيروزى بزرگى است .
14 - و آن كس كه نافرمانى خدا و پيامبرش كند و از مرزهاى او تجاوز نمايد او را در آتشى وارد مىكند كه جاودانه در آن خواهد ماند و براى او مجازات توهين - آميزى است .
تفسير :
« حدود » جمع « حد » و در اصل به معنى جلوگيرى و منع كردن است ، و سپس به هر چيزى كه فاصله ميان دو شىء باشد ، و آنها را از هم متمايز سازد ، گفته مىشود ، مثلا حد خانه و حد باغ و حد شهر و كشور ، به نقاطى گفته مىشود ، كه آنها را از نقاط ديگر جدا مىسازد .
در آيه فوق با كلمه « تلك » به قوانين ارث كه در آيات گذشته آمده است اشاره نموده مىفرمايد : « اينها حدود و مرزهاى الهى است ، كه عبور و تجاوز از آنها ممنوع است ، و آنها كه از حريم آن بگذرند ، و تجاوز كنند ، گناهكار و مجرم شناخته مىشوند » .