دارد و نه فرزند و هيچ مانعى ندارد كه عنوان « كلالة » هم بر شخص « متوفى » اطلاق شود و هم بر « اين دسته از خويشاوندان » ( چنان كه در كتاب خود به اين موضوع تصريح كرده است ) .
و اما اينكه چرا قرآن به جاى بردن نام برادر و خواهر اين تعبير ( كلالة ) را انتخاب كرده ؟ شايد بخاطر اين است كه اين گونه افراد كه نه پدر و مادر دارند و نه فرزندى مراقب باشند كه اموال آنها به دست كسانى خواهد رسيد كه نشانه ناتوانى او هستند و بنا بر اين پيش از آنكه ديگران از آن استفاده كنند خودشان آنها را در موارد ضرورىتر و لازمتر ، در راه كمك به نيازمندان و حفظ مصالح اجتماعى صرف كنند .
اكنون به تفسير آيه بازگرديم :
* ( وَإِنْ كانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَه أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ ) * :
آيه مىگويد : « اگر مردى از دنيا برود و برادران و خواهران از او ارث ببرند ، يا زنى از دنيا برود و برادر و يا خواهرى داشته باشد هر يك از آنها يك ششم مال را به ارث مىبرند » .
اين در صورت است كه از شخص متوفى يك برادر و يك خواهر باقى بماند اما اگر بيش از يكى باشند مجموعا يك ثلث مىبرند يعنى بايد ثلث مال را در ميان خودشان تقسيم كنند ( * ( فَإِنْ كانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذلِكَ فَهُمْ شُرَكاءُ فِي الثُّلُثِ ) * ) . سپس اضافه مىكند « * ( مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ ) * » : اين در صورتى است كه وصيت قبلا انجام گيرد و ديون از آن خارج شود « غير مضار » در حالى كه وصيت و همچنين دين جنبه زيان رسانيدن به ورثه نداشته باشد به اين معنى كه بيش از ثلث وصيت نكند ، زيرا طبق رواياتى كه از پيغمبر اكرم ص و ائمه اهل بيت ع وارد