حماقت چيست ؟ و حماقت هر حقيقتى را ناديده مىگيرد . آن پشيمانى كه پيش آمده بود ، به علت شكنجهاى بود كه وجودش را فرا گرفته نه بانگيزگى عقل .
هنگامى كه رنج و شكنجه از بين رفت و به حال عادى خود برگشت ، پشيمانى نيز از بين مىرود .
اين گونه توبه و پشيمانى به خاك هم نمىارزد . آن پشيمانى بار خود را از ظلمت اندوه بسته بود ، وقتى روشنايى شادى از پنجره روى نمايد پشيمانى هم از در بيرون مىرود .
اين است آن مثلى كه عرب مىگويد « سخن شبانگاهى را روز از بين مىبرد » وقتى كه شادى رسيد ، ظلمت غم بيرون مىرود و نتايج و معلولات خود را هم با خويشتن مىبرد -
مىكند او توبه و پير خرد
بانگ لو ردوا لعادوا مىزند