« قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ اَلْخاسِرِينَ » 7 : 23 . ( 1 ) ( آدم و حوا گفتند : اى پروردگار ما ، ما به خويشتن ظلم كرديم ، اگر تو ما را نبخشى و بما ترحم نكنى يقيناً ما از زيانكاران خواهيم بود ) . « قالَ رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي اَلأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ . إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ اَلْمُخْلَصِينَ » 15 : 39 - 40 ( 2 ) ( شيطان گفت : خداى من ، بدان جهت كه مرا اغوا كردى ، من هم معاصى را در روى زمين به فرزندان آدم مىآرايم و همهء آنان را اغوا مىكنم ، مگر بندگان مخلصت را ) . « اَلَّذِينَ قالَ لَهُمُ اَلنَّاسُ إِنَّ اَلنَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَقالُوا حَسْبُنَا الله وَنِعْمَ اَلْوَكِيلُ » 3 : 173 ( 3 ) ( آنان مؤمنين ) كسانى بودند كه مردم به آنان گفتند : دشمن براى شما قواى خود را جمع آورى نموده از آنها بترسيد . ( اين تهديد ) ايمانشان را افزايش داد و گفتند : خداوند براى ما كافى است و او بهترين وكيل ماست . « فَلَمَّا رَأَيْنَه أَكْبَرْنَه وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حاشَ لِلَّه ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ » 12 : 31 : ( 4 ) ( وقتى كه آن زنها يوسف را ديدند با عظمتش شمردند و دستهاى خود را بريدند و گفتند : هرگز ، اين بشر نيست ، اين جز فرشتهء كريم چيزى نيست ) « قالَ سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ اَلْماءِ » 11 : 43 ( 5 ) ( گفت - پسر نوح - من بر سر كوهى مكان گيرم كه از سيلاب نگهبانم شود ) .