منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 363

وقد مضى بيان باقي كلامه هذا في شرح الخطبة المقدّم ذكرها من الشارح الخوئي رحمه اللَّه ، وسيأتي في شرح المختار 77 من هذا الباب مباحث متعلَّقة بالمقام إن شاء اللَّه تعالى . الترجمة از سخنان أمير المؤمنين عليه السّلام كه پيشترك از بدرود زندگانى ، زماني كه از ضربت پسر ملجم در بستر بيمارى افتاده بود بر سبيل وصيت فرموده است : وصيّتم بشما اين است كه چيز را همتاى خدا ندانيد ( شرك بخدا نياوريد ) وسنّت پيمبر را تباه نكنيد ، وأين دو ستون دين را كه توحيد وحفظ سنت پيمبر است بر پا بداريد ، از شما نكوهش دور باد - من ديروز يار شما بودم وامروز مايهء پند براي شما وفردا از شما جدا ميشوم ، اگر از بيمارى نجات يافتم ودر اين جهان باقي ماندم من خود وليّ خونم مىباشم واگر نماندم مرگ ميعاد من است ، اگر قاتلم را عفو كنم پس عفو براي من موجب قربت است وبراى شما موجب پيشگيرى بطلب أجر وتحصيل آن بتسليم وصبر است ( 1 ) پس عفو كنيد آيا دوست نداريد كه خدا شما را بيامرزد بخدا قسم از پيش آمد مرگ واردى كه آنرا ناخوش داشته باشم بمن روى نياورد ، وچيزي كه آنرا بد داشته باشم بر من ظاهر نشد ، ونيستم من مگر چون جوياى آب كه باب برسد ، وچون طالبى كه مطلوبش را يافته است وآنچه كه نزد خدا است بهتر است براي نيكوكاران .